Sikkeneuren

Januari is de tijd van sikkeneuren. De feestdagen zijn voorbij, het donker is nu niet gezellig meer. Het is koud, het is nat, het waait en we zitten nog midden in die winter. Niet voor niets wordt de derde maandag van januari tegenwoordig ‘Blue Monday’ genoemd, de meest deprimerende dag van het jaar. Over de kerk kunnen we ook aardig sikkeneuren, maar dat heeft dan weer niks met januari te maken.

Anne Nijland

‘Waarom werk je voor de kerk? Is dat geen aflopende zaak?’ hoor ik vaker uit monden van mensen binnen de kerk dan daarbuiten. ‘En je doet kerkelijk jeugdwerk? Is daar nog jeugd dan? Voelt het niet als trekken aan een dood paard?’ Leren omgaan met sikkeneuren zou eigenlijk een vak moeten zijn binnen de opleiding theologie, want het is een hele kunst. Helemaal als je als jonge gedreven kracht klaar staat voor de kerkelijke arbeidsmarkt.

Voor mijn ‘theologengeneratie’ is de terugloop van het aantal leden en het sluiten van kerken een gegeven. Dat is niets nieuws. We zijn geboren in de jaren van de grote uitstroom. Maar daarmee is voor ons het heil van die kerk niet komen te vervallen. Sterker nog, we lijken dat heil juist scherper te zien in minder volle kerken. Bovendien kunnen we de terugloop beredeneren en koesteren we de vrijheid waarin het helemaal aan onszelf is om en op wat voor manier te kiezen voor de kerk.

Persoonlijk vind ik dit een hele leuke tijd om in de kerk actief te zijn. Door fusies en samenwerken moeten mensen over nieuwe vormen nadenken. De scheuring tussen hervormd en gereformeerd is zo goed als gelijmd. We zijn wars van stichtelijke leer- en leefregels. De mensen die naar de kerk komen, zitten er omdat ze het zelf graag willen en hart hebben voor de zaak. En er is steeds meer mogelijk binnen kerkelijk Nederland: Kliederkerk, pioniersplekken, Stadsklooster, om maar eens wat te noemen. En ik mag daar een bijdrage aan leveren!

Maar met een beetje sikkeneuren is niks mis. Daar houd ik zelf op z’n tijd ook wel van. Bovendien is het ook goed te begrijpen als je andere (kerk-)tijden hebt meegemaakt. Maar houd - op z’n minst voor de jongere generaties in onze kerken - wel voor ogen dat het in maart weer lente wordt :-).