Binnen beginnen
veertigdagentijdserie-3-6_1.png

Rachel Wardenaar, Reinder de Jager en Annelies Noordhof-Hoorn

 

Het begin van de veertigdagentijd! Een ander begin dan andere jaren. Niet samen naar de kerk, geen grote carnavalsfeesten van tevoren, en het gevoel van iets moeten inleveren is al een aardig poosje aanwezig in vele harten. Toch is de vastentijd voor veel mensen ook nu, of misschien wel juist nu, een heel betekenisvolle periode. Verschillende mensen hebben er verschillende ideeën bij, zoals we zullen zien, maar toch zijn er door alle tijden heen veel mensen die zich graag willen bezinnen op hun christelijke leven, en die meer ruimte vrij willen maken voor God in hun bestaan. Misschien willen we in deze tijd ook wel meer in het reine komen met ons zelf. En wat is daar een beter moment voor dan vlak voor het belangrijke paasfeest? Deze vastentijd kunnen we gebruiken om ons te bezinnen met God, maar kunnen deze tijd ook gebruiken om dichterbij God te komen door juist iets positiefs aan ons leven toe te voegen, in plaats van nog meer vrijheden en pleziertjes in te leveren. Overal om mij heen zie ik hier allerlei mooie initiatieven voor, zoals voor gezonder leven en het helpen van de naasten. Ik ben blij dat we hier de kans voor krijgen. Elke vorm van bezinning is in deze tijd meer dan welkom!

---

“Ik hoop natuurlijk dat ik ook dit jaar van mijn moeder weer een paaskaars krijg!”

 

Sarina Middel-Barsema over de lijdenstijd in lockdown:

 

"Ik vind deze veertig dagen heel mooi! Eigenlijk nog mooier dan de periode rond Kerst, wat toch ook altijd een heel drukke tijd is. Deze veertig dagen zijn meer ingetogen, meer stilte, meer drama. Een heel mooie voortijd waarin ik me kan richten op het paasverhaal.

 

"Deze periode grijp ik ieder jaar weer aan om wat extra’s met mijn geloof te doen. Dat zou ik eerlijk gezegd elke dag van het jaar wel willen doen, maar meestal vind ik daar de rust niet voor. De veertigdagentijd prikkelt mij om toch iets op te pakken. Al is het ook wel weer puzzelen: ga ik een boekje lezen of ga ik in het dorp naar een vesper? Ik vind het heel fijn als een gemeente daarvoor een houvast biedt. Ik ervoer de liturgie rond Pasen in De Fontein als heel indrukwekkend: op Witte Donderdag het laatste avondmaal, op Goede Vrijdag – na het uitblazen van de kaars – in stilte de kerk uitgaan en dan in de Paasnacht het ontsteken van de paaskaars. Het kleine kaarsje dat je bij binnenkomst krijgt, gebruik ik thuis om de paaskaars, die ik elk jaar van mijn moeder krijg, te ontsteken. Dit jaar is de kaars al op omdat ik door de lockdown elke zondag de kaars brand. Normaal doe ik dat alleen op bijzondere dagen, maar dit jaar is alles anders.

 

“Door de lockdown valt het verschil tussen doordeweekse dagen en het weekend weg. Dat geldt misschien ook wel voor de veertigdagentijd, maar dat kan ik nu nog niet goed zeggen. Normaal gesproken werk ik bijvoorbeeld nooit op Goede Vrijdag. Die dag wil ik vrijhouden om naar de bloemetjesmarkt te kunnen gaan of om ’s middags de uitvoering van de Johannespassie in de Martinikerk bij te kunnen wonen. Soms blijf ik ook gewoon thuis, maar ’s avonds ga ik wel altijd naar een dienst. Hoe dat dit jaar zal gaan, weet ik nog niet. In die zin zal deze tijd nog stiller zijn dan anders. Ik probeer voor mezelf elke dag een programma te maken. Ik ga op tijd uit bed en ik ga elke dag even naar buiten om te wandelen. Een pakketje wegbrengen, zie ik al als een uitje. Misschien kan ik morgen wel even langs de kaarsenmakerij voor een nieuwe kaars. Hoewel, ik hoop natuurlijk dat ik ook dit jaar van mijn moeder weer een paaskaars krijg!”

 

Sarina Middel is getrouwd met René Barsema. Ze wonen in Eenrum. Sarina is schoonheidsspecialiste. Vanwege de lockdown kan ze momenteel niet werken.

---

“Voor mij is het 365 dagen veertigdagentijd, en 365 dagen Pasen”

 

 

Geert Hielema over de lijdenstijd in lockdown:

 

“Voor mij is het veertigdagentijd het hele jaar door, en ook Pasen het hele jaar door. Daar bedoel ik mee dat we elke dag weer geconfronteerd worden met ons menselijk tekort, maar ook elke dag weer opgetild worden. Het gaat niet om de periode, maar om het voortdurende besef hiervan. Het is niet voor niks dat elke dag weer de zon opkomt – en om de dag, daar draait het om. Pasen is in de Russische kerk het feest der feesten. Die groet op paasmorgen: ‘Christus is waarlijk opgestaan’,” – Geert zegt het in het Russisch – "vind ik werkelijk prachtig. Ik kan jaloers worden op zo’n kerk in Amstelveen die de Paaskerk heet!

 

“Voor mij is die veertigdagentijd hooguit een accentuering – het herinnert me nog sterker dan anders aan dat besef van tekort, en we leven dan nog sterker in de verwachting van dat grootste feest: Pasen!”

 

Geert Hielema is kerkganger van Damsterboord. Hij is pensionado en heeft in zijn werkzame leven steeds bestuurlijke functies in het onderwijs gehad. Geert woont vlak bij de kerk en kan de zondagsdienst niet missen.

---

Hoe beleeft u / beleef jij de veertigdagentijd in lockdown?

 

Wij zijn benieuwd hoe u als lezer van Kerk in Stad deze veertigdagentijd beleeft! Komt u in deze tijd aan God toe? En aan het paasverhaal? Moet u veel inleveren in deze tijd en wat is dat? En gaat u – in deze vastenperiode – nog meer inleveren? Of doet u mee met de zeven werken van barmhartigheid van Kerk in Actie? E-mail uw eigen verhaal (ca. 200 woorden) naar redactie@kerkinstad.nl zodat het kan worden geplaatst in één van de volgende delen van deze veertigdagenserie.