Het heilige land

Het land van melk en honing is met eigen ogen te zien. Eerder dachten we het al te kennen. Zo vaak lazen we erover in de Bijbel. Zo vaak keken we naar beelden van het journaal of naar foto's in de krant of op internet, van de Westbank en de Gazastrook, van aanslagen en invallen. Maar achter al die verhalen en mediakanalen gaat een land schuil dat haast niet te kennen valt.

Anne Nijland

Zo veelzijdig is het. Zo is het niet alleen het land van melk en (dadel)honing maar ook van (uiteraard niet-inheemse) bananen en mango's. Een groot deel is woestijngebied maar ook kent het grote meren en een langwerpige kust. Waar in Jeruzalem bijna net zoveel regen als in Nederland kan vallen, valt er een paar kilometer buiten de stad nauwelijks regen. Ook zijn in het gebied vele historische sporen te vinden, van Alexander de Grote tot Benito Mussolini, van koning Herodus tot sultan Süleyman, van de kruisvaarders tot keizer Wilhelm II. Voer voor historici en archeologen.

Maar uiteindelijk is het vooral het land van de monotheïstische godsdiensten. Het beloofde land voor het volk Israël, het speelveld van Jezus en het vroege Christendom en de plek van Mohammeds hemelvaart bovenop de tempelberg. Vele stromingen zijn er dan ook vertegenwoordigd. Vele gelovigen van over de hele wereld komen op bezoek om er hun geloof te beleven en te belijden. Zoveel dat het je duizelt.

En wij protestanten, wij hebben het er maar moeilijk mee, met al die tamtam. We hebben niks met locaties waar Jezus al dan niet verraden zou zijn, waar Davids graf zich al dan niet bevindt en waar al dan niet daadwerkelijk de voetafdruk van Mohammed staat. Wij aanschouwen het maar en zoeken onze eigen geloofsmomenten, los van de massa's, in de rust van onze hotelkamers, in ontmoetingen, in de natuur en in onszelf, zodra we die weer teruggevonden hebben.

Voor ons is Jezus niet in Israël of in de Palestijnse gebieden, niet in het heilige land van de geschiedenis. Niet in de orthodoxie, noch in de materiële devotie. Waar dan wel? Die vraag is aan een ieder persoonlijk om te beantwoorden. Misschien is de wetenschap dat Hij stierf voor ons wel genoeg.