Uit deze editie:

content image

Kerk in Stad - Jaargang 21, nr. 7

 

Beste lezer,

Toen ik twee weken geleden aan het werk was met het vorige nummer van Kerk in Stad, noemde ik het in mijn hoofd het ‘coronanummer’. Dat bleek niet helemaal te kloppen: de dingen die anders gingen vanwege de coronacrisis waren niet een eenmalige afwijking van de gebaande paden, maar zullen voor de afzienbare toekomst zo blijven. Ook in nummer 7 staat weer heel veel over het coronavirus en de daardoor veranderde samenleving. Maar dit is geen coronanummer. Dit is een paasnummer.

Het zal wel een vreemd Pasen worden. Ds. Pieter Versloot schrijft in ‘Bij de Tijd’ over de treurige eenzaamheid van ziekte – maar dan toch, de hoop. Pieter Bootsma en Reinder de Jager interviewden mensen uit verschillende kerken in deze stad, die hard werken aan nieuwe manieren om invulling te geven aan de kerkgang en gemeenschap. De Matthäus Passion van J.S. Bach kunnen we niet in het echt beluisteren, hoogstens op een cd of via YouTube. En dat geldt ook voor de kerkdiensten: we moeten het doen met de digitale uitzendingen en misschien een liturgie door de brievenbus.

Hopelijk biedt dit blad wat troost met poëzie (Marian Knigge-van der Schors), een update uit Papoea-Nieuw-Guinea (Jan-Willem en Erica Puttenstein) en een blik op de toekomst van de PGG (George Hooijer en ikzelf). De redactie heeft ook haar uiterste best gedaan om relevante informatie te verzamelen over kerkdiensten, kinderwerk en omzien naar elkaar. Daarom ben ik extra blij dat dit nummer breed verspreid wordt onder alle lidmaten van de Protestantse Gemeente Groningen en PKN Damsterboord.

Namens de redactie van Kerk in Stad wens ik u een gezegend Pasen!

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

content image

De leegte van de eenzaamheid

“…de grootste ellende van ziekte is eenzaamheid. Zeker als je ziekte zo besmettelijk is dat mensen die je zouden kunnen helpen uit de buurt moeten blijven. Als ik ziek ben en mogelijk besmet, hebben mensen geen andere remedie dan hun afwezigheid en mijn eenzaamheid. Louter vacuüm bestaat niet maar de leegte van deze eenzaamheid komt daar dicht bij.”

Ds. Pieter Versloot

Deze woorden schreef John Donne zo’n 400 jaar geleden. Hij was dominee in de St. Paul’s Cathedral in Londen, toen de pest het leven in de stad zo’n beetje tot stilstand bracht. Een derde van de bevolking kwam om. Daarnaast vluchtte een derde van de inwoners naar het platteland. Londen lag er stil en leeg bij, als een spookstad. Velen kwamen naar de kathedraal voor troost. Donne deed wat hij kon. Op een dag verschenen de beruchte vlekken van de pest op zijn eigen huid. Doktoren vertelden hem dat zijn laatste uur geslagen had. Zes weken lang balanceerde hij op het randje van de dood. Liggend op zijn bed, ervan overtuigd dat hij zou sterven, schreef hij het boek, waar bovenstaande woorden uit komen.

“De grootste ellende van ziekte is eenzaamheid”: Mensen sterven in eenzaamheid op IC’s in Nederland. Ik zag van de week bij de Vondellaanflat kinderen met hun hoogbejaarde moeder praten: de kinderen vanaf het parkeerterrein omdat ze niet naar binnen mochten. De moeder vanaf het balkon, vijfhoog. Groningen ligt er leeg en stil bij als op een zondagmorgen. In Bergamo (de zwaarst getroffen stad in Europa) mogen nabestaanden zelfs na de dood van een familielid vanwege besmettingsgevaar niet in de buurt van het lichaam komen. “Wie sterft aan corona, is zelfs na de dood eenzaam. Deze epidemie vermoordt je twee keer”, schreef een inwoner.

Een besmettelijke ziekte dwingt ons afstand te nemen van elkaar: anderhalve meter op straat. Ze drijft ons in een isolement. Zo min mogelijk omgaan met je familie, collega’s, vrienden, buren en anderen. Via een iPad afscheid nemen van je stervende moeder op de IC. Afscheid nemen van mensen die veel betekenden voor de gemeenschap, zoals in het Brabantse Erp, zonder een condoleance-moment, zonder mensen bij de begrafenis.

De leegte van deze eenzaamheid is aangrijpend. Ze doet denken aan de man in Bethesda, die 38 jaar ziek was en zei dat hij “geen mens had” (Johannes 5:7). Ik zie tien melaatsen voor me die “op afstand” van Jezus bleven staan (Lukas 17:12) Met hen zeggen wij: “Meester, ontferm U over ons.” Met hen hopen wij op Pasen een leeg graf aan te treffen.

Het lege graf van een levende Meester…

Meer lezen? Een abonnement of 3 gratis proefnummers zijn zo geregeld.
Kerk in Stad is zowel digitaal als op papier te lezen.

Wat kunt u vinden in deze editie?

  • De leegte van de eenzaamheid - Ds. Pieter Versloot
  • Samen leven en samen werken - Rob Kroes
  • Kyrië eleison - Ds. Jan Wilts
  • Column - Jan Wijbenga
  • Boekbespreking over De ladder van de kloosterlingen - Alberte van Ess
  • De kerk in de coronacrisis - Reinder de Jager en Pieter Bootsma
  • In Kikori gaan dingen nooit zoals verwacht - Jan-Willem en Erica Puttenstein
  • Poëzie: Maria Magdalena op het gastmaal - Marian Knigge – van der Schors
  • Niet naar school, niet naar de kerk - Annelies Noordhof – Hoorn
  • Blik op de toekomst - Werkgroep hei-avonden en Annejet Fransen
  • Blogs en verdieping - Reinder de Jager
  • De klokkenluider - Reinder de Jager
  • Geef warm voor arm! - Ulfert Molenhuis
  • Agenda met o.a. open kerken en tips voor thuis
  • Bijzondere hulp / pastoraat tijdens coronacrisis
  • Kerkdiensten
  • De kerkganger