Uit deze editie:

content image

Kerk in Stad - Jaargang 20, nr. 5

 

Beste lezer,

Voor mijn gevoel is de kersttijd nog maar pas voorbij. Maar één blik naar buiten vertelt me dat het voorjaar zich definitief aan de kou ontworsteld heeft. Daarmee verwachten we ook Pasen, zoals de kinderen het gaan beleven in de komende weken: ‘Een nieuw begin’.

Maar zover is het nog niet. Als u dit leest is net de veertigdagentijd begonnen. Een sobere tijd van inkeer en soms van vasten. We staan stil bij het lijden van Jezus. Nee, zegt Simon Bijl in ‘Bij de Tijd’, we staan niet stil. We zijn op weg!

In ‘Kerk en Theologie’ vraagt Pieter Versloot dit keer om wat broodnodige zelfreflectie: de Nederlandse samenleving krijgt steeds meer trekken van een zogenaamde ‘schaamtecultuur’. Waar staat de kerk in een cultuur die mensen zonder proces aan de publieke schandpaal nagelt? Accepteren we mensen die niet in onze eigen ‘bubbel’ passen? Pascha blijkt niet veraf.

In Ten Boer leidde een bijzondere ontdekking tot een origineel project: de diensten in de veertigdagentijd staan daar in het teken van de druksels die Hendrik Werkman maakte voor het boek Chassidische Legenden van Martin Buber. Reinder de Jager schrijft erover in ‘Kerk en Samenleving’. Een andere kunstvorm zien we terug in de poëziebespreking van Marian Knigge met het gedicht ‘Fatum’ van Hans Vlek.

Ook de jeugdpagina heeft dit nummer een nieuw begin gemaakt: hij is terug, met een prachtig beeldverslag van het clubkamp van Stad Noord! Kortom, genoeg om dit extra dikke nummer te vullen. Het zal ons dan ook een tijd op de been moeten houden: de volgende Kerk in Stad verschijnt pas over drie weken. Heel veel leesplezier!

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

content image

De weg van de Liefde

Pasen geldt als het grootste en oudste christelijke feest. De boodschap van Pasen is dan ook groots en geweldig. Jezus leeft!

Maar hier gaat wel wat aan vooraf: het lijden en sterven van Jezus. Tijdens de periode van de veertig dagen staat men daarbij stil. De zondag telt men vanouds niet mee, want die eerste dag van de week herinnert ons aan het Paasgebeuren, de opstanding van Jezus uit de dood. Al eeuwenlang roept het Passieverhaal vragen op. Waarom moest Jezus eigenlijk lijden? Waarom moest Jezus Zijn leven geven? Had het allemaal niet anders gekund, minder heftig en bloedig?

Dr. S.W. Bijl

Antwoorden die men in de loop der tijden op deze vragen heeft gegeven, schieten m.i. tekort. Men wil zo graag alles systematiseren, kunnen berekenen en doorgronden, zodat uiteindelijk het lijden en sterven van Jezus te verklaren zou zijn. Terecht hebben velen zich hiertegen verzet. Zij hebben op het ongerijmde gewezen. Hoe zou een God van barmhartigheid en liefde zoiets kunnen laten gebeuren met Zijn Zoon? Zou de Vader hem echt op een berekenende en logische manier hebben opgeofferd? Daarvoor is diens lijden toch immers te groot en te erg? Onbegrijpelijk en niet te vatten blijft wat ons in het lijdensverhaal wordt verteld en doorgegeven.

Kunnen we als christenen van nu proberen daar anders naar te kijken en mee om te gaan? Ik denk dat we voorzichtiger zijn geworden met grote stelligheden dan onze voorouders. Wanneer liefde als vanzelfsprekend bij onze God hoort (en dat geloof ik), dan zoek ik een antwoord op de gestelde vragen in die richting.
Van ware liefde weten we, dat die niet te begrijpen is, niet te beredeneren, laat staan logisch te verklaren. Liefde is blind, overkomt iemand en voert mee zonder grenzen en restricties. Zo horen en lezen we het ook in de Bijbel, met name in de brieven van Johannes (bv. I Joh. 3), maar ook in die van Paulus (bijv. Romeinen 8:31 e.v.). Gods liefde is door ons niet in systemen te vatten, net zomin als God zelf dat is. We weten maar weinig van de liefde, begrijpen er vaak nog minder van, maar wat we ondergaan en ervaren is meer dan genoeg om ons te verrassen en te verbazen!
De weg van Jezus is die van liefde voor mensen van toen en nu, van trouw en overgave aan de Vader en van zorg en bezorgdheid voor zijn leerlingen en andere mensen.

Op Aswoensdag 6 maart worden christenen bepaald bij het begin van die weg van liefde en overgave. Zij willen dit niet ongemerkt voorbij laten gaan, omdat het mensen iets laat zien en merken van die ongekende en onvoorstelbare liefde van God voor Zijn wereld. Elke zondag horen we daarover spreken, zingen we daar samen van en delen we onze gebeden met elkaar en de Eeuwige, bron van licht en leven. Eén boodschap krijgen we mee, namelijk het gebod om lief te hebben. Want alleen liefde heeft toekomst in ons leven en in onze wereld. Zonder liefde wordt de werkelijkheid koud en hard en de toekomst een rekensom vol kille getallen. En wat men dan nog liefde noemt, is een zaak van berekening en in wezen puur egoïsme.

U en jou wens ik een goede tijd toe, op weg naar Pasen, tijd voor verwondering en dankbaarheid voor de Liefde die we daarbij ontvangen.

Meer lezen? Een abonnement of 3 gratis proefnummers zijn zo geregeld.
Kerk in Stad is zowel digitaal als op papier te lezen.

Wat kunt u vinden in deze editie?

  • De weg van de Liefde - dr. Simon Bijl
  • “Ik heb de volle breedte van de PKN meegemaakt” - Ria van Dijk - Hilberts
  • Bubbelonië - ds. Pieter Versloot
  • Column - Tim Smid
  • Boekbespreking over De Trooster - Tiemo Meijlink
  • Op weg naar Pasen in de Kloosterkerk - Reinder de Jager
  • Poëziebespreking - Marian Knigge – van der Schors
  • Agenda
  • Wijkberichten
  • De jeugdpagina
  • Kerk Actief
  • Kerkdiensten
  • De kerkganger