content image

Kerk in Stad: hét kerkblad van Groningen 

Kerk in Stad is het informatie- en opinieblad van de Protestantse Gemeente Groningen. Het informeert u over het kerkelijk leven in de stad Groningen, maar ook over kerk en geloof in Nederland en in de wereld. Niet alleen in de vorm van wijkberichten van de diverse (PKN) kerken, maar ook door middel van achtergrondartikelen, het actuele nieuws, interviews met interessante stadjers, boekbesprekingen, columns en nog veel meer.

Met Kerk in Stad blijft u op de hoogte van een gemeente die bruist van de activiteiten, van de mensen daarachter en van geloven met je hoofd, hart en handen.

Kerk in Stad verschijnt tweewekelijks en is een uitgave van Stichting Kerkblad Protestantse Gemeente Groningen in samenwerking met Dekker Creatieve Media & Druk.


Smartphone of een tablet?
U kunt Kerk in Stad nu ook via een APP lezen. Te downloaden voor Apple producten in de App Store, en voor Android in de Google Play Store.

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 14

17-07-2019

Beste lezer,

Tegen de tijd dat u deze Kerk in Stad in handen hebt, ben ik D.V. met een grote rugtas aan het wandelen van Uithuizen naar Zeerijp, over een kronkelende route langs Zandeweer, Zijldijk en ’t Zandt. Alsof we het pad uitgekozen hebben op alliteratie in plaats van vanwege de prachtige kerken en omgeving in dit gebied. Ik heb zoveel zin in die vakantie dat ik aan iedereen vertel waar ik heen ga (de oplettende lezer zal hebben opgemerkt dat dit al de tweede maal is dat ik het in Kerk en Stad noem). Ik kan niet wachten om alle meldingen op mijn telefoon uit te zetten, mijn mailbox te laten voor wat het is en me een paar weken uit te sloven om geen andere reden dan dat ik ervan geniet. Een kleine huishoudelijke mededeling: op maandagen 22 en 29 juli is het nummer van Kerk in Stad dus ook niet bereikbaar.

U moet zes weken wachten op de nieuwe Kerk in Stad. Dat betekent overigens niet dat er in die weken niets te doen is in kerkelijk Groningen. Reinder de Jager heeft in Bij de Tijd wel een aanbeveling voor de invulling van de zomervakantie. Die ga ik niet verklappen, want de dreigende titel van het stuk is veel te mooi. Maar Matthy Bijleveld heeft in ‘Kerk en Theologie’ een vergelijkbaar advies.

In deze editie komt een aantal zeer actieve mensen aan het woord. Stadjer Lieuwe Giethoorn kijkt terug op een indrukwekkende loopbaan in het bestuur van de PKN. George Hooijer is onlangs gepromoveerd op het begrip ‘Hemelrente’ na een lange carrière op diaconaal gebied. Maar ook de jeugd zit niet stil: op de jeugdpagina ontdekt u wat er de afgelopen tijd zoal gebeurd is en wat de plannen zijn voor de komende periode.

Een goede zomer gewenst allemaal, en tot augustus!

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 13

03-07-2019

Beste lezer,

Met warm weer en de zomervakantie in de het vooruitzicht kunnen we er haast niet over ophouden: het is zomer en die zomer brengt van alles mee. Ongemak en afschuw, zoals Gerhard ter Beek verbeten neerpent over zijn kampeerervaringen, of blij vooruitzien, bijvoorbeeld naar het Festival van de Geest in september.

De zomer betekent in ieder geval dat dingen anders dan anders gaan, schrijft ds. Simon Bijl in ‘Bij de Tijd’. We wijken soms van de bijbelleesroosters af, bezoeken andere dan onze eigen kerkdiensten en als we wel in onze eigen kerk zitten, zien we vaak een onbekend gezicht op de kansel. Maar het is ook goed mogelijk dat we, ver van Stad, plotseling een bekend verhaal horen.

Ook de redactie van Kerk in Stad neemt zomervakantie. Het volgende nummer, dat op 20 juli uitkomt, zal u over zes weken moeten tillen. Ikzelf ga, zodra ik de laatste proef van nummer 14 heb goedgekeurd om naar de drukpersen te worden gestuurd, met mijn beste vriendin op trektocht door de provincie Groningen. Je hoeft namelijk niet zo ver voor een mooie vakantie. Dat bewijst ook Pieter Bootsma, die een reistip voor u heeft: het Drentse dorp Nieuwlande heeft een indrukwekkende verzetsgeschiedenis en in het Onderduikersmuseum kunt u daar alles over ontdekken.

Alvast veel leesplezier met dit pré-zomernummer, en tot over twee weken!

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 12

19-06-2019

Beste lezer,

Het echtpaar Pat en Janet Jackson uit Kansas, Verenigde Staten, besloot een jaar in Nederland te gaan wonen. Ze volgden hun droom en aarden ondanks alle culturele verschillen wonderwel in Groningen. Rob Kroes interviewde de pastor en de professor voor ‘Kerk en Samenleving’.

Adri Spelt schrijft ook over dromen, maar dan de letterlijke droom, die wanneer je slaapt. Mensen kijken vaak een beetje argwanend of sceptisch wanneer je over droomuitleg begint, maar dromen en nachtmerries zijn wel degelijk van invloed op en beïnvloed door onze fysieke en geestelijke gesteldheid. Tijd om het serieus te nemen in het pastoraat, vindt hij.

Soms kan pastoraat ook heel praktisch zijn. In diaconaal-pastoraal centrum de Open Hof werkt Natascha als vrijwilliger met dak- en thuislozen die er de dag doorbrengen. Ooit was ze zelf verslaafd, nu werkt ze veel met verslaafde mensen. Ze biedt hun warmte, eerlijkheid, aandacht en duidelijke grenzen. Een vrouw om respect voor te hebben. Mensen hebben het immers niet nodig dat iemand zich boven hen stelt om ze te vertellen hoe ze hun leven moeten veranderen. Veel vaker heb je iemand nodig die naast je komt zitten.

Met Pinksteren vierden we de verbinding met God, schrijft Anne Nijland. Wat is het toch een luxe dat we zo eenvoudig kunnen bidden. Dat God zo ontstellend dichtbij is. En dat het daarbij niet uitmaakt wie je bent: man of vrouw, dominee of leek, dakloze of dakrijke, Amerikaan of Nederlander.

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 11

05-06-2019

Beste lezer,

Wat heb je aan een geheim als je het niet mag doorvertellen? vraagt Jan Wijbenga zich af in ‘Bij de Tijd’. Natuurlijk, zegt hij snel, sommige geheimen hebben hun nut. Maar het delen of doorgeven van een geheim, al is het maar aan een dagboek, hoort erbij.
Bij sommige geheimen kan dat niet. Ze vormen een stevige, beschermende muur die zorgt dat mensen die en bedreiging vormen buiten blijven of dat het geheim dat een bedreiging vormt binnen blijft. Andere geheimen zijn lichter, die lopen giechelend op de tenen rond verliefdheden, verjaardagscadeaus en codetaal.

In weer andere gevallen moet je niet eens dénken aan geheimhouding. De jaarcijfers van de Protestantse Gemeente, bijvoorbeeld, zijn een uitstekend voorbeeld van kennis die in het kerkblad gepubliceerd moet worden en ter inzage gelegd op het Kerkelijk Bureau. Maakt u zich geen zorgen, dat is precies wat het College van Kerkrentmeesters doet.

In ‘Kerk en theologie’ schrijft Alberte van Ess over de mysterieuze verslagen van de komst van de Heilige Geest in de Bijbel. Opvallend is dat de discipelen zich verzamelen. Als vanzelf hebben ze zich bij elkaar gevoegd wanneer die ongrijpbare Geest als een publiek geheim binnenwaait.

Als maar één persoon een geheim bewaart, komt er een punt dat niemand het meer weet. Tiemo Meijlink had gedurende zijn loopbaan als onderwijzer en studentenpastor steeds meer te maken met religieuze ongeletterdheid. Als mensen niet weten waar je het over hebt, brengen ze natuurlijk moeilijk interesse op voor wat je hebt te vertellen. Nu we als PGG, GSp en redactie van Kerk in Stad afscheid moeten gaan nemen van onze pastor en collega Tiemo, moeten we deze uitspraak maar goed onthouden: “Hebben we als kerk iets te vertellen? We hebben als kerk iets te zijn in de samenleving.”

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 10

23-05-2019

Beste lezer,

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat er niets boven Groningen gaat. Wanneer je wandelt door de stad en de Martinitoren uit de mist ziet opstijgen, of wanneer je over ‘t Hoogeland rijdt terwijl de avondschemer valt en bliksem over de horizon schiet, kun je nauwelijks anders dan dit beamen. Bovendien, iedereen weet dat de wereld ophoudt voorbij Valom en Oudeschip en Nooitgedacht.

Rob Kroes ging voor Kerk in Stad op pad naar de tentoonstelling ‘Waar kom je weg? Zes eeuwen migratie naar Groningen’ in het Noordelijk Scheepvaartmuseum. Saksen, Hugenoten, Hannekemaaiers, Doopsgezinden en Joden en nog veel meer mensen vonden in de loop van de geschiedenis hun weg naar Groningen. In de wijkberichten en kerkdiensten in Kerk in Stad zie je de migrantengroepen nog een beetje weerspiegeld.

We moeten wel een beetje zuinig zijn op onze stad en provincie. Van de slechte berichten over het klimaat word je soms wat moedeloos – maar vanuit de christelijke traditie is er reden genoeg om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Anita Akkerman geeft theologische tips in ‘Kerk en Theologie’.

Want gelukkig gaat er toch iets boven Groningen. Tiemo Meijlink vertelt ons in Bij de Tijd over ‘de naam boven alle namen’. Juist de nederige weg van diepgaande solidariteit maakte Christus de koning boven alles. De torenspitsen van die romanogotische kerkjes wijzen niet in de leegte.

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

Lees verder

"Ledigheid is des duivels oorkussen"

17-07-2019

Ik ben nog opgevoed met de richtlijn dat je nooit met lege handen mocht lopen. Als je toch naar de keuken loopt, kun je alvast wat vaat meenemen, als je de trap oploopt, kun je meteen schone was meenemen naar boven – dat werk. Wee je gebeente als je zei dat je je verveelde; bijna net zo erg als wanneer je zei dat je iets niet lustte of als je zei dat je ergens geen zin in had of als je zei dat je honger had. Mijn ouders konden er wat van, van opvoeden, de gemeenplaatsen vlogen je om de oren: ‘dan maak je maar zin’, ‘in de oorlog hadden we pas honger’ – dat werk dus ook.

Reinder de Jager

Als ik me verveelde moest ik dat uit lijfsbehoud vooral voor me houden. Voor ik het wist stond ik onkruid tussen stoeptegels uit te krabben, want vervelende klussen, daar was nooit gebrek aan. Ik heb iemand gekend die op de afdeling HR werkte; waarmee hij zich onledig hield, niemand die het wist, en hijzelf al helemaal niet. Het volstond als hij twee keer per dag gejaagd over de gang liep met een stapeltje papieren in de hand, die kopieerde en eenmaal veilig in zijn eigen kantoor door de papierversnipperaar haalde.

En dan komt nu die periode eraan van ledigheid bij uitstek: de Grote Vakantie. Voor mij zelfs een beetje dubbelop: ik ga van 110% werken naar 50%, een soort voorafschaduwing van mijn pensioen. Wat ik met al die lege uren ga doen? Om te beginnen vooral niet uitstralen dat ik me verveel. Tijdens vakantie van de ene kerk naar het andere museum voorthobbelen, en in mijn werkloze uren zeggen dat ik het nog nooit zo druk heb gehad sinds ik geen werk heb. (Over gemeenplaatsen gesproken…) Want als je met je ziel onder je arm gaat rondlopen, nou, daar weten ze in kerkelijke kring wel raad mee! Voor je het weet zit je in een of andere commissie.

Het vreemde en tegelijk hoopgevende is dat de Bijbel bij monde van Prediker ons gezwoeg onder de zon lucht en ledigheid noemt. Dat zouden al die slavendrijvers die ons tot 67, 68, 69 jaar of nog ouder aan het werk willen houden eens in zich op moeten nemen: werken tot je er dood bij neervalt is ledigheid. En ledigheid is… juist!

Ik verlang meer en meer naar een andere leegte. Het leven en wandelen zonder doel of zin, maar zomaar, omdat ik loop, omdat ik leef en daar genoegen mee neem – nee, genoegen in schep! Naar mijmeren, naar nadenken zonder praktisch nut, of vinden zonder dat ik een oplossing zocht. Bijna niet te vatten, die leegte, maar ruimte en stilte en kleurenpracht en muziek en poëzie raken eraan. Het is een leegte die niet beangstigt, en die niet vanzelf weer volloopt met bezigheden en lawaai. Ze is niet des duivels oorkussen. Ze raakt aan God.

Dit is mijn ingewikkelde manier om u een fijne vakantie toe te wensen: veel ledigheid gewenst, zonder meer. Alles is goed. De agenda is leeg.

Lees verder

Zomer in de stad

03-07-2019

Of je nu thuisblijft of op reis gaat, de zomertijd beïnvloedt het alledaagse leven. Omdat de scholen voor enige tijd gesloten zijn, zien we sowieso meer kinderen buiten. Dat geeft iets feestelijks in de straten. Het is de tijd voor spelen, ontdekken, nieuwe ervaringen opdoen, vaak samen met ouders of andere volwassenen.

dr. S.W. Bijl

Niet alleen het straatbeeld is veranderd, ook de dingen waar mensen mee bezig zijn. Nu de studenten voor enige weken verdwenen zijn, zitten er andere mensen, waaronder vele toeristen, op de terrassen. ’s Morgens ontbreken de files, de fietspaden zijn minder vol en in veel winkels zijn de zomerverkopen begonnen. Op de marktdagen mist men nogal wat kramen en is het zoeken naar een andere leverancier.

Op zondag is het ook te merken dat het zomertijd is. Veel kerken hebben besloten tijdens deze weken de vieringen samen te houden. Het is voor veel kerkgangers opletten geblazen waar en hoe laat ergens een dienst gehouden wordt. Gelukkig bestaan hiervoor nog steeds de kerkbladen, de sites en de mededelingen tijdens de diensten.

Als de zomer voorbij is, gaat men weer naar de eigen kerk. Deze gang van zaken relativeert de verschillen tussen de christelijke tradities behoorlijk en geeft redenen om daarover na te denken. Door deze gezamenlijke diensten leren wij als kerkgangers andere gelovigen kennen, met hun gebruiken en vormen. Dat kan de eigen traditie verrijken. Door de steeds intensere contacten zijn al heel wat gebruiken uit andere gemeenschappen overgenomen, die men nu heel gewoon is gaan vinden en niet meer zou willen missen. Denk daarbij aan de liturgische kleuren, de kaarsen en andere zangvormen zoals responsies, met ook weer andere liederen.

Eén van de nu al weer vele jaren bestaande gewoontes is het gebruik van een leesrooster. In onze pluriforme gemeente bestaat een kans dat de predikant met eigen keuzes bezig gaat, zeker in de vakantieperiode met gastvoorgangers. In de Vierwijzer van ons kerkblad worden de lezingen uit het oecumenische leesrooster vermeld en meestal enigszins toegelicht. Dit jaar is het bijvoorbeeld het Evangelie van Lucas dat op gewone zondagen gelezen wordt. Elk Evangelie kenmerkt zich door een eigen schrijfstijl. Lucas staat te boek als een goede stilist en een betere kenner van het gangbare Grieks dan bijvoorbeeld Marcus, die hij overigens voor een groot gedeelte bewerkt in zijn tekst heeft opgenomen. Daarnaast kende Lucas overleveringen die ook te vinden zijn in Matteüs’ versie van het Evangelie.

Johannes staat bekend als een schrijver met eigen verhaalstof en stijl van schrijven. Als lezer of hoorder van de teksten is het goed je dat bewust te zijn. Alleen bij Lucas vinden we bijvoorbeeld het geboorteverhaal van Jezus en enkele bekende gelijkenissen als de Barmhartige Samaritaan en de Rijke man en de arme Lazarus. De tekst van het Onze Vader is bij Lucas anders dan bij Matteüs. Juist door een andere volgorde, eigen verhalen en woordkeuze leren we Lucas beter kennen, ook in deze periode van het jaar.

Mocht u de komende maanden met vakantie zijn, dan is de kans groot dat u op zondag tijdens een dienst elders hoort lezen uit dit Evangelie naar Lucas. Misschien is dat dan wel een beetje thuiskomen

Lees verder

De luxe van Pinksteren

19-06-2019

In het rijtje van Kerst, Pasen en Hemelvaart, lijkt Pinksteren een aanhangsel te zijn dat met name gewaardeerd wordt vanwege het extra lange weekend. Maar als gelovigen mogen we allerminst voorbijgaan aan deze christelijke feestdag. Het is het verhaal achter dit feest dat bepalend is voor ons geloofsleven, hier en nu.

Anne Nijland

Dat verhaal lezen we in Handelingen 2 waar Petrus citeert uit het boek van de profeet Joël, namelijk dat de Geest zal worden uitgestort over jonge en oude mensen, mannen en vrouwen, slaven en slavinnen. Over ons allemaal dus, ongeacht leeftijd, geslacht of status. Die uitstorting vindt plaats in het Pinksterverhaal. Sindsdien is de Heilige Geest over ons gekomen en bevindt zich dus in ieder van ons een stukje Gods.

Hierdoor is het voor een ieder van ons, nogmaals, ongeacht leeftijd, geslacht of status, mogelijk om in verbinding met God te staan. Daar waar dat in het Oude Testament afhankelijk was van individuen als rechters, koningen, profeten en andere aangewezenen, maar ook van locatie, de tempel waar God woonde, kunnen wij in het hier en nu, op welke locatie dan ook, en wie we ook zijn, onze aandacht richten tot God en Hem naderen. We hoeven maar de handen te vouwen, de ogen te sluiten en ons hart te richten tot God. We hoeven niet eens de mooiste zinnen te vormen en de meest vindingrijke woorden te spreken. Zelfs in stilgebed kunnen we Hem naderen en weet Hij onze vragen en moeilijkheden al voor we ze hebben uitgesproken. Wat een luxe!

Mocht je toch graag woorden willen vinden, maar gaat dat niet vanzelf, dan kun je je vijf vingers als geheugensteuntje gebruiken. Je duim staat voor ‘vind ik leuk’. In gebed kun je zeggen hoe blij je bent dat God met ons is. Voor alles waar je met je wijsvinger naar kunt wijzen, kun je God danken. Je middelvinger herinnert ons aan wat verkeerd gaat. We mogen God om vergeving vragen. Om je ringvinger dragen echtgenoten een trouwring, teken van trouw en dat we niet alleen zijn op aarde. Je mag bidden voor de mensen om je heen. En je pink wijst ons er op hoe nietig en klein we als mensen zijn. We mogen God bidden om hulp. Een jackpot is er niks bij!

Lees verder

Geheim!

05-06-2019

Wie heeft het niet: geheimen. Gedachten, herinneringen, gevoelens die je niet met anderen wilt delen. Uit schaamte, om de lieve vrede te bewaren, om vertrouwen niet te beschamen, vanwege moeite om erover te praten, omdat het gevaar oplevert of gewoon omdat het fijn is om iets te weten wat een ander (nog) niet weet.

Jan Wijbenga

Een geheim bewaren herbergt een zekere spanning. Het kan ook belastend zijn voor je psychische of fysieke gezondheid. Het kan op je zenuwen werken omdat je het niet kwijt kunt, of wilt. Uit onderzoek blijkt dat kinderen die zich niet veilig voelen bij hun belangrijkste verzorger, meer de neiging hebben om dingen geheim te houden. Dat kan vervelende gevolgen hebben, ook als ze ouder worden.
Wat meer onschuldige geheimen, vaak van anderen, worden vrij vlot doorverteld. Immers: wat heb je nu aan een geheim als je het niet mag doorvertellen? De roddelbladen verdienen er flink aan, inclusief stiekem gemaakte foto’s. We delen wat af op sociale media, waarbij je je soms afvraagt of er dan ook niets meer geheim hoeft te blijven? Want een geheim hebben kan ook nuttig zijn.

Een goed middel om een geheim te bewaren is het op te schrijven. Wie ooit een dagboek heeft bijgehouden, weet hoe dat werkt: ‘Lief dagboek’. Een papieren vertrouweling, die niets terug zegt. Je bent het kwijt terwijl toch verder niemand het weet. Al was daar soms wel een slotje voor nodig. Kinderen kunnen terecht bij de Kindertelefoon, die ook al 40 jaar bestaat. Lucht je hartje voor een kwartje, was vroeger de slogan toen ze nog de telefooncel in moesten. Tegenwoordig gaat dat ook via internet. Allemaal anoniem.

De serie boekjes Mijn geheim bestaat al meer dan 42 jaar. Ze verschijnen om de twee weken in hoge oplages. Tegenwoordig zijn dat vooral levensverhalen, die men ophaalt bij de lezer. Lezers zijn vooral jongere traditionele vrouwen met kinderen. Oudere mensen willen vaak wel iets kwijt over wat ze van het leven geleerd hebben, maar wie is er geïnteresseerd? Wie vraagt hun ernaar?

En hebben wij als gelovigen een geheim?
Het leven zelf kan ook ervaren worden als een geheim. “Want niemand weet wat leven is, / alleen dat het gegeven is, / en dat van dit geheimenis / God het begin en einde is,” dichtte Huub Oosterhuis zo mooi. Het leven als een geheim, dat maar moeilijk te ontrafelen is. Het leven komt zoals het komt, met alle vreugde en verdriet die daar bij hoort.
Katholieken kennen de biecht, al neemt de belangstelling daarvoor af. Je zou kunnen denken dat er niets meer op te biechten is, maar dat geloof ik niet. Eerder denk ik dat ook de katholieken ontdekt hebben dat ze hun geheim ook rechtstreeks in gebed aan God kunnen toevertrouwen.

God kent al onze geheimen, en heeft geen last van de privacy-wet. Hij houdt er geen ingewikkelde boekhouding op na, zet geen streepjes op een hemelbalk. Al bij voorbaat heeft hij ons laten weten dat hij ons ten diepste kent, met al onze geheimen en gebreken. En dat hij desondanks van ons houdt. Dat kostte hemzelf wel een zwaar offer: lees Johannes 3:16. Mijn moeder schreef dit met grote hanepoten op een stuk karton, dat ze als een affiche voor het raam hing met Pasen. Volgens mij is dat inderdaad een geheim dat we best door mogen vertellen. Omdat het goed en bevrijdend nieuws is.

Lees verder

“De naam verleend die boven alle namen staat”

23-05-2019

(Philippenzen, 2, 5 – 11)

Vanaf Pasen, de opstandingsdag, worden veertig dagen geteld, en dan is daar het bericht dat Jezus in de hemel wordt opgenomen. We lezen het in het eerste hoofdstuk van het boek Handelingen. De dagen rondom Pasen spelen een grote rol in de Bijbel en in de geloofstraditie. Veertig dagen voor, veertig dagen na Pasen, het zijn periodes die in de loop van de kerkgeschiedenis steeds belangrijker zijn geworden. Pasen kun je niet afdoen met een paar dagen, je hebt een lange periode nodig om stap voor stap dichterbij het geheim van Jezus Messias te komen.

Tiemo Meijlink

Zo is de Hemelvaart van Jezus niet een op zichzelf staand gegeven, maar een stap in de beweging die in en rond Pasen wordt gemaakt. En die beweging is ook nog niet afgerond met de Hemelvaart, maar vindt pas zijn eigenlijke voltooiing bij een nieuw begin, met Pinksteren (letterlijk betekent dat de vijftigste dag). Dan wordt de Geest uitgestort en is het woord aan de leerlingen, aan de volgelingen, aan allen die messiaans willen leven. Dan wordt een nieuw begin gemaakt, in de navolging.

Een koninklijk gebaar

De opstanding van Christus en daarmee ook zijn opgenomen worden in de hemel, vertellen ons wie deze mens eigenlijk is geweest. Zijn weg van ontlediging, van gelijk worden aan de minsten der mensen, zijn gehoorzaamheid tot de dood aan een kruis, is een tragisch gebeuren. Het is de schokkende verspilling van een mensenleven. Maar goed beschouwd is het ook een koninklijk gebaar! Hier is iemand een weg gegaan die werkelijk een nieuw zicht biedt op onze wereld, of sterker nog: die onze wereld openbreekt. Een koninklijke weg, die het verdient een naam te krijgen boven allen namen. In het bericht van de Hemelvaart wordt dat benadrukt: het koninklijke karakter van de gekruisigde Christus.

Grote leiders

Daarmee is dus ook iets over koningschap gezegd. Ware soevereiniteit, echt koningschap wordt gevonden in diepgaande solidariteit, in een liefde die zelfs niet wijkt voor de laatste grens. Gelukkig zijn er veel mensen in deze wereld die dat ook op waarde weten te schatten, die dat aanvoelen. Veel mensen hebben pas waardering voor grote leiders, als zij zich verbinden met de minsten voor wie ze verantwoordelijkheid dragen, als zij voor hen door het vuur willen gaan. Mensen als Martin Luther King, als Bonhoeffer, als bisschop Romero van El Salvador, als Mahatma Gandhi, als Nelson Mandela. Stuk voor stuk mensen die de weg van solidaire liefde gingen, op soevereine, op koninklijke wijze.

Je zou kunnen zeggen: zij vormen op geheel eigen wijze een weerspiegeling van waar het met Pasen en met Hemelvaart om gaat. En niet alleen zij, deze groten der aarde, maar met hen ook alle gewone mensen die in hun leven de dienst aan de ander zoeken. Zij gaan daarmee hun levensweg in de Geest van Christus. Hemelvaart benadrukt het koninklijke van de kruisweg van Jezus. En zo is het een van de stappen om dichter bij het geheim te komen van Hem naar wie wij vernoemd zijn.

Lees verder