content image

Kerk in Stad: hét kerkblad van Groningen 

Kerk in Stad is het informatie- en opinieblad van de Protestantse Gemeente Groningen. Het informeert u over het kerkelijk leven in de stad Groningen, maar ook over kerk en geloof in Nederland en in de wereld. Niet alleen in de vorm van wijkberichten van de diverse (PKN) kerken, maar ook door middel van achtergrondartikelen, het actuele nieuws, interviews met interessante stadjers, boekbesprekingen, columns en nog veel meer.

Met Kerk in Stad blijft u op de hoogte van een gemeente die bruist van de activiteiten, van de mensen daarachter en van geloven met je hoofd, hart en handen.

Kerk in Stad verschijnt tweewekelijks en is een uitgave van Stichting Kerkblad Protestantse Gemeente Groningen in samenwerking met Dekker Creatieve Media & Druk.


content image

(advertentie)

Kerk in Stad is het informatie- en opinieblad van de Protestantse gemeentes in Groningen-stad. Het verschijnt sinds 1 januari 2000 eenmaal in de twee weken (op papier en in digitale vorm) en heeft een oplage van 1200 exemplaren.
Het bestuur van de Stichting Kerk in Stad zoekt per 1 november 2018 in verband met het vertrek van de huidige eindredacteur een enthousiaste, creatieve en vakbekwame

 

part-time eindredacteur (m/v)

 

die samen met een team van vrijwillige redacteuren en medewerkers uitvoering geeft aan het redactionele beleid en verantwoordelijk is voor de eindredactie van het blad als geheel. De taakstelling vergt een inzet van gemiddeld 12 uur per week.
 
Profiel:
  • u heeft aantoonbare ervaring met redactioneel werk
  • u heeft een vlotte pen
  • u heeft journalistieke belangstelling, blijkend uit een goed gevoel voor de nieuwswaarde van feiten, ontwikkelingen en meningen
  • u heeft affiniteit met het kerkelijk milieu, met name in stad en ommelanden van Groningen
 
Taakstelling:
  • u maakt berichten en redigeert teksten van anderen
  • u bewerkt de kopij en onderhoudt contact met de opmaker
  • u beschikt over digitale vaardigheden
  • u bereidt de tweewekelijkse redactievergaderingen voor en zorgt voor verslaglegging en archivering
  • u bent in staat met vrijwilligers samen te werken
 
Voor de functie ontvangt u een salariëring, die recht doet aan de functie-eisen.
 
Informatie:
Voor meer informatie over deze functie kunt u via de mail contact opnemen met Mariska Jeuring (huidige eindredacteur, kerk.in.stad@gmail.com) of met Cor van der Klaauw (lid van het bestuur, vdklaauwheikens@hetnet.nl).
Uw sollicitatie kunt u uiterlijk 1 september 2018 a.s. sturen naar: Stichting Kerk in Stad, p.a. Groenendaal 54, 9722 CT Groningen / vdklaauwheikens@hetnet.nl
 

Smartphone of een tablet?
U kunt Kerk in Stad nu ook via een APP lezen. Te downloaden voor Apple producten in de App Store, en voor Android in de Google Play Store.

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 13

29-06-2018

Kerk in Stad - Jaargang 19, nr. 13

Beste lezer,

Alhoewel in zekere zin de komkommertijd alweer is aangebroken, werd er toch weer meer dan genoeg kopij afgeleverd op het adres van Kerk in Stad. Nee, we mogen niet klagen over tekorten daarin. Waarbij het altijd weer hopen is dat de opmaker het allemaal zodanig in elkaar puzzelt dat het past. En dat is weer gelukt, ziehier het resultaat.

Even over onze geliefde Stad, ons Groningen. Eén van de vele voordelen van het wonen in deze stad is de aanwezigheid van twee goede ziekenhuizen. Niet dat ik u toewens dat u daar veel gebruik van moet maken, maar als het nodig is zijn ze er toch maar. In deze ziekenhuizen wordt niet alleen gewerkt aan de fysieke gezondheid, maar ook aan, om het zo maar te zeggen, het geestelijk welbevinden. En laat nu net in dit nummer een geestelijk verzorger van beide ziekenhuizen aan het woord komen: in het theologisch artikel en, geïnterviewd door één van onze redacteuren, in Kerk en Samenleving. Hoewel er natuurlijk ook overeenkomsten zijn, de werkomstandigheden van een geestelijk verzorger in het ziekenhuis zijn toch ook weer echt anders dan die van een gemeentepredikant. U leest er over in dit nummer.

Verder wil ik u nog op twee artikelen wijzen: een interview met twee organisten ter gelegenheid van het gerestaureerde Timpe-orgel in de Nieuwe Kerk (waarvoor op vrijdag 15 juni een feestelijke bijeenkomst was) én wederom een prachtige poëziebespreking van Marian Knigge, over het gedicht ‘Het leven in juni’. Dat kan nog net vandaag, en anders evenzogoed in juli.

Dit nummer is een nummer voor drie weken. Het laatste nummer voor de zomervakantie verschijnt op zaterdag 21 juli en dan gaat Kerk in Stad ook even met vakantie.

Veel leesplezier gewenst.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 12

14-06-2018

Beste lezer,

 

In het eerste artikel van Kerk in Stad wordt een interessante vraag gesteld: wat is de zin van geloven? Wat levert het je op? Is het waarschijnlijk door veel mensen gegeven antwoord op die vraag (‘Niks’) de reden dat er steeds minder mensen zijn die geloven? En steeds minder mensen die deelnemen aan vieringen en aan gesprekskringen en dergelijke?

In het theologisch artikel wordt een soortgelijke vraag gesteld: geloven mensen uit eigen belang of geloven mensen uit liefde voor God? Hopen mensen door te geloven er zelf beter van te worden? Om dat ‘uit te testen’ wordt de Bijbelse figuur Job als proefpersoon gebruikt.

Waarschijnlijk zijn er in de loop der jaren duizenden (of meer) preken en gesprekskringen aan deze vraag gewijd. U bent de vraag vast wel eens eerder tegengekomen. En u zult er ook al vast wel eens eerder over hebben nagedacht.

 

Tja, de vraag naar de zin van iets. Die wordt natuurlijk vaker gesteld, niet alleen in kerkelijke kringen. Wat is de zin van spelen op volwassen leeftijd? Wat is de zin van abstracte kunst? Van filosofie? Wat is de zin van energie- en geldslurpende Formule-I races? Bij dit laatste voorbeeld moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik daar de zin níet van inzie. Ook niet een klein beetje.

Van de andere voorbeelden (spelen, kunst, filosofie) zou je kunnen zeggen, net als het geloof, dat het je optilt. Dat je het gevoel hebt dat er meer is dan het dagelijks brood, het dagelijks werk en de dagelijkse beslommeringen. Naast ‘praktisch’ nut bestaat er ook ‘geestelijk’ nut, zal ik maar zeggen.

Tot zover mijn preek.

 

Ik wil u in dit redactioneel nog specifiek wijzen op de activiteiten die worden georganiseerd in het weekend van 22 tot 24 juni in het kader van dertig jaar INLIA. INLIA, een organisatie waarbij toch geen twijfel kan bestaan over het nut ervan. Lees daartoe het programma op pagina 8 van deze editie.

 

Tot slot een vraag: doet u wel eens dingen die geen nut hebben? Dingen die u niets opleveren? Daar kunt u rustig eens over nadenken. Over twee weken is er dan weer een nieuwe Kerk in Stad.

 

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 11

31-05-2018

Beste lezer,

Nog maar net bekomen van het koninklijk bezoek aan Groningen konden we al weer een nieuw koninklijk hoogtepunt aanschouwen, deze keer op tv: the royal wedding in Groot-Brittannië oftewel het huwelijk van een Engelse prins met een Amerikaans meisje. En mocht je het, vanwege bijvoorbeeld het mooie weer of de pinkstervoorbereidingen, niet live hebben kunnen zien, dan kon je nog altijd naar de uitgebreide terugblikken kijken. Terugblikken met het gelukkige paar, met het enthousiaste en met vlaggetjes zwaaiende publiek, met de beroemde gasten … De bruid bleek allemaal beroemde vrienden te hebben uit de sport- en de televisiewereld. Zo gaat dat waarschijnlijk, als je beroemd bent. Ieder gewoon en niet beroemd persoon zou wel vrienden met je willen zijn, maar daar is natuurlijk geen beginnen aan. Dus dan maar medeberoemdheden. Gelukkig was er naast al deze pracht en praal en show ook nog een dienst te bekijken en beluisteren, een viering die er ook echt toe deed. Lees maar eens Bij de Tijd in dit nummer.
Om even bij Groot-Brittannië, of liever gezegd Engeland te blijven: kent u Erasmus, de beroemde schrijver, priester, humanist en filosoof uit Rotterdam? Begin 16e eeuw verbleef hij aan de Universiteit van Cambridge, en pas dit jaar is er een Nederlandse opvolger van hem. En laten we die opvolger nu net geïnterviewd hebben voor Kerk in Stad.
Dit nummer is in elkaar gezet onder bijkans tropische temperaturen. Ja, we mogen niet klagen. Althans, als u warm weer prettig vindt en geen boer bent of anderszins afhankelijk van zo af en toe een regenbui. Als u dit nummer leest is er, als het goed is, al weer flink wat regen gevallen, dus dat is mooi.

Ik wens u veel leesgenoegen.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 10

17-05-2018

Beste lezer,

 

Zou het een algemeen menselijk trekje zijn dat je jezelf altijd jonger inschat dan dat anderen jou zien? En dan bedoel ik dat niet zozeer qua uiterlijk (alhoewel ik mijzelf er bijna altijd jonger uit vindt zien dan leeftijdsgenoten op tv, maar dat zal wel een aanmatigende arrogante houding zijn) maar meer hoe je je voelt. Ik voel me nog altijd jong zal ik maar zeggen, geen meisje meer, dat niet, maar toch een soort van jonge vrouw. Terwijl ik in principe al behoor tot de doelgroep van 50+. Misschien is dat wel een gezond soort overlevingsmechanisme: jezelf jonger denken dan je bent, en daar dan ook maar naar handelen.
Vergeleken bij de generatie boven mij ben ik enorm goed met de computer en de smartphone. Ik mail, app, typ, google en swipe me de hele dag een slag in de rondte, en dat gaat heel gemakkelijk. Maar als mijn nichtje van 21 dan op bezoek komt en wat dingen op haar telefoon laat zien, dan voel ik me toch weer enigszins bejaard.
Waar ik, ondanks mijn al gevorderde leeftijd, heel goed mee om kan gaan, is de Kerk in Stad app en de Kerk in Stad website. Als ik eens zo hier en daar informeer heeft nog lang niet iedereen een kijkje genomen. Let wel, dat is ook absoluut niet verplicht. En eerlijk gezegd bieden de app en de site ook niets extra’s ten opzichte van het papieren blad, in de zin van spelletjes of live chats met de redactie ofzo. Maar, nu u met dit mooie weer misschien wel eens vaker van huis bent, de app en de site bieden u wél de mogelijkheid Kerk in Stad op afstand te lezen. Of u nu in uw tuinhuisje op Piccardthof zit, of in een hotel in Sydney. Ik noem maar wat. Dát biedt de app dus als extra!
Intussen lees ik zelf ook nog steeds liever het papieren blad, ook mijn landelijke krant (die ik ook digitaal kan ontvangen). Maar als ik straks in mijn tentje uitkijk over de zee, ga ik ‘m toch lezen op de I-pad.
De digitale wereld heeft toch echt wel voordelen. Nadelen ook, maar daar gaat het nu even niet over.

 

Ik wens u namens de redactie goede pinksterdagen.

 

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 9

04-05-2018

Beste lezer,

Vorige week donderdagavond 26 april was ik in de Prinsenhof in Groningen. Niet om te kijken of de koning en zijn familie al was gearriveerd (het gerucht ging dat ze zouden overnachten in de Prinsenhof zodat ze op vrijdag niet in alle vroegte al richting Groningen moesten afreizen), maar om Johan Pruis te feliciteren met zijn lintje. Die had hij eerder die dag ontvangen uit handen van burgemeester Den Oudsten in het stadhuis van Groningen. Johan is, naast vele andere vrijwilligersfuncties die hij bekleedt, sinds 2002 penningmeester van het bestuur van Kerk in Stad. En al dit werk werd dus opgemerkt door Zijne Majesteit de Koning. Van harte gefeliciteerd Johan!
U kunt meer teruglezen over Koningsdag, vorige week nog uitbundig gevierd in Stad. Er zijn meer gedecoreerden en er was iets met het orgel in de Martinikerk.

Wat leest u verder zoal in dit nummer van Kerk in Stad? Onze vaste kunstredacteur Rob Kroes heeft weer een artikel geschreven over de nieuwe tentoonstelling in het Groninger Museum over fotograaf LaChapelle. Mij was de naam niet bekend, maar na lezing van het enthousiaste artikel ga ik zeker een kijkje nemen.

De afbeelding die u op de voorpagina ziet, komt uit het Rijksmuseum. Een plaat gemaakt ter gelegenheid van de bevrijding van Nederland op 5 mei 1945, inmiddels alweer 73 jaar geleden.
Ook in Groningen wordt vandaag, 5 mei, weer aandacht besteed aan onze vrijheid, onder andere door middel van allerlei concerten op het Bevrijdingsfestival in het Stadspark. Misschien niet uw muziek, maar als de wind westelijk/zuidwestelijk is, zult er misschien niet omheen kunnen.

We vinden het min of meer vanzelfsprekend, maar het blijft toch bijzonder dat we in Nederland en in Groningen kunnen leven in vrijheid. Zo bijzonder dat we dat elk jaar weer kunnen en moeten vieren.

Mariska Jeuring

Lees verder

Waar het misschien wel begint

29-06-2018

Midden in de Syrische burgeroorlog een orkest beginnen met kinderen van 3 tot 7 jaar. Dat is wat de celliste Karoun Baghboudarian deed, die vorige week afstudeerde aan het conservatorium in Groningen. Ze vluchtte met man en kind uiteindelijk voor het oorlogsgeweld, kwam in Nederland terecht en startte in haar voorlopige woonplaats Marum ook een Kiddy orkest. Ze ontwikkelde haar eigen lesmateriaal door goed te luisteren naar de jonge kinderen, wat ze begrepen, wat ze aanvoelden, waar ze blij van werden, wat ze snapten. Dat leverde uniek nieuw lesmateriaal op, met foto’s, tekeningen, games. Ze liet mooie voorbeelden zien, en speelde ontroerend mooi cello.

Jan Wijbenga

Zo’n orkest bestond nog niet in Nederland. Karoun onderzocht of het uitmaakt of je in Syrië of in Nederland kinderen op deze manier vertrouwd maakt met muziek. Ze komt ook in Nederland tot verrassende resultaten. Al in Syrië werd haar filosofie bevestigd dat je via de muziek al op zeer jonge leeftijd kinderen een waardevolle vorming meegeeft. Muziek en zang uit alle landen in allerlei talen: het maakt je sterker en socialer. Kinderen groeien, hebben plezier, leren discipline en samenwerken. Nederlandse ouders bevestigen dat. Muziek verbindt en verrijkt de persoonlijke ontwikkeling, ook die van kleine kinderen al. Het draagt bij aan hoe je later in het leven staat. Er loopt nu ook al een programma op de Borgmanschool: de Cello als welkom.

Een dag later kwamen kinderen zelf aan het woord. Vijf tienermeiden met verschillende achtergronden ontvingen in de Martinikerk tijdens het jubileum van INLIA een Levende Steen, een grote baksteen (kloostermop?) voor mensen die zich op een bijzondere manier inzetten voor vluchtelingen. Die eer was er ook voor Toni (15) uit Amsterdam, zoon van een Chileense vluchteling, die al jaren inzamelacties organiseert voor vluchtelingen in Calais. De vijf meiden laten zich horen in het publieke debat over vluchtelingen, en zoeken politici op waaronder Kamerleden om met hen te praten over oplossingen. ‘Het is niet zo ingewikkeld’, zei een van hen, ‘wij hebben genoeg ideeën, maar wij hebben niet de macht. Politici zijn slechte beslissers.’ Dat legt meteen de vinger op de zere plek.

Ook terrorismedeskundige Beatrice de Graaf, die net de Spinozapremie heeft ontvangen, heeft iets met kinderen. Bij haar jongste onderzoek werkt ze samen met jongeren aan een mobiele website, die begrijpelijke kennis oplevert over veiligheid, conflicten en terrorisme. In het basis- en voortgezet onderwijs wordt vaak gesproken over dit maatschappelijk vraagstuk, maar zonder de feiten te kennen. De opgave voor kinderen en jongeren is om feiten en mening te onderscheiden, en daarmee het oordeelsvermogen te versterken. Daarvoor heeft ze de jongeren zelf nodig om aan te sluiten bij hún leefwereld.

Opvoeden is je kinderen vertellen wat ze moeten doen of laten. En hen voorleven, het goede voorbeeld geven. Kinderen kunnen echter met verrassende nieuwe invalshoeken komen, die wij al gauw als niet realistisch beschouwen. Kinderen hebben recht van spreken, ze zijn kwetsbaar. Het kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties is het meest ondertekende verdrag ter wereld.
Maar doen we hen wel voldoende recht? Er staan steeds vaker zelfbewuste kinderen op die een rol opeisen, ook in het vluchtelingendebat. Soms door in stilte goede werken te doen, soms door beïnvloeding van politici en opiniemakers. Ze staan in een mooie traditie. Zoals ook INLIA als jonge organisatie destijds tegen de tijdgeest en de wet in acties startte, uit humanitaire overwegingen. Wie terugblikt ziet dat hiermee uiteindelijk veel bereikt is. INLIA en de aangesloten kerken zijn van een ergerlijke actiegroep tot een gerespecteerde organisatie geworden, die nieuwe vormen van opvang creëert, juist voor de moeilijke gevallen die letterlijk tussen wal en schip vallen.

Het begint vaak bij enkelen. God geeft ons geen stenen, heeft ook geen gebouwen nodig. Hij geeft ons mensen, levende stenen waarop de samenleving verder kan bouwen. Grote en kleine mensen, mensen met principes en een missie. Met een hart dat niet versteend is, maar op de goede plek zit.
Vluchtelingen zijn per definitie kwetsbaar, kinderen helemaal. Wie met hen solt traumatiseert ze nog een keer extra.
Is dit een soft verhaal? Nee, het is ijzersterk, want het is Gods verhaal met mensen. Ja, misschien zelfs bij kinderen. Wie daardoor geraakt wordt kan niet aan de wal blijven staan. I do care, do U?

 

Lees verder

Nut of zin?

14-06-2018

Terwijl de lente nog niet is afgelopen maar het weer al zomers aandoet, wordt er achter de schermen reeds gewerkt aan plannen voor het volgende seizoen. Begin september wil de Raad van Kerken in onze stad u en alle bewoners een groots programma aanbieden van activiteiten voor de periode van herfst en winter 2018 - 2019.

Daarbij kunt u denken aan een leerhuis, een wandeling, een boekbespreking, kunst kijken, mediteren, uit de Bijbel lezen, een gedicht beleven, sprekers aanhoren, reageren op anderen en zo nog veel meer.

Dr. Simon W. Bijl

De laatste jaren neemt de deelname aan deze activiteiten geleidelijk af. De gemiddelde leeftijd is hoog te noemen en nieuwe participanten dienen zich maar mondjesmaat aan. Als reden hiervoor kan al snel worden gedacht aan de secularisatie die onmiskenbaar onze samenleving verandert. En wat daar weer achter zou kunnen zitten, weten we niet zo goed. Is het de toegenomen welvaart? Is het de ontwikkeling van de wetenschap? Is het de volle agenda, waardoor mensen tijd tekort komen om na te denken over God en mensen?

Laatst hoorde ik iemand zeggen dat het wel eens ‘het nut’ zou kunnen zijn, dat men al of niet aan geloven zou kunnen toekennen. ‘Wat heb je aan geloven, wat levert het je op?’ is dan de vraag van de moderne mens. Het antwoord op die vraag zou de reden kunnen aangeven voor die afname van mensen die geloven en die zich met geloofsvragen willen bezig houden. Men ziet er ‘het nut’ niet (meer) van in!
 
Zo heb ik het zelf eigenlijk nooit bekeken. Als men het geloof als kind als iets heel gewoons heeft meegekregen, komt die vraag of geloven nut heeft vreemd over. Mijn antwoord op die vraag zou onmiddellijk zijn: Geloven heeft helemaal geen nut! Net zo min als liefde dat heeft! Vragen naar het nut van de liefde is voor mij een nutteloze vraag. Deze begrippen, deze ervaringen van geloof en liefde, deze belevingen, zijn van een totaal andere orde dan die uit de economie, met haar doelen (targets), macht en invloed. Een voorbeeld mag dit verduidelijken: de politicus Bolkestein heeft ooit vanuit zijn levensbeschouwing wel nut aan ‘godsdienst en geloven’ toegekend. Want in zijn ogen bespaart de christelijke godsdienst geld uit de schatkist! Het rijk heeft daardoor minder politieagenten nodig, want gelovigen mogen niet stelen en doden!
Een objectieve buitenstaander kan zo het christendom een bepaalde waarde en nut toekennen, maar de gelovigen zelf zien dat als bijzaak. Misschien dat men beter kan zeggen dat het bij geloven om ‘zin’ en ‘zingeving’ gaat. Zou dan de vraag niet moeten zijn: ‘Wat is de zin van geloven?’

Wat heeft het voor ‘zin’ om mee te doen aan activiteiten van Bezinning en Bezieling?
Dat kan voor iedereen verschillend zijn.
Door anderen te ontmoeten en door kennis te maken met nieuwe gezichtspunten en belevingen van de werkelijkheid, komt er een proces op gang en groeien mensen als u en ik verder in geloven, hopen en liefhebben. En dat geeft en heeft zin, voor jong en oud, in en buiten de kerk!

Anderen hopen u en jou komend seizoen mee te maken bij een van de vele onderwerpen van Bezinning en Bezieling. U krijgt nu de tijd u daarop voor te bereiden. Suggesties daarbij zijn natuurlijk van harte welkom.

 

Lees verder

De preek tijdens de Royal Wedding

31-05-2018

Zaterdag voor Pinksteren begon het feest al. Ik bedoel het feest van de uitstorting van de Heilige Geest. De vurige preek van Amerikaanse bisschop Michael Curry tijdens de huwelijksdienst van prins Harry en Meghan Markle was werkelijk een hoogtepunt. Een krachtig statement over de macht van de liefde, waarvan God de bron is.

Tiemo Meijlink

Martin Luther King werd geciteerd. De slavernij werd genoemd waarbij de zwarte slaven in Amerika het volhielden in hun hoop op bevrijding door het zingen van spirituals over de liefde van Jezus Christus, de kracht die alles zal veranderen.
De mensen in de kerk werden uitgenodigd om hun verbeelding te laten werken: ‘Stel u een wereld voor waar liefde de weg is. Stel u huizen en gezinnen voor waar liefde de weg is. Stel u buurten en gemeenschappen voor waar liefde de weg is. Stel u overheden en landen voor waar liefde de weg is. Stel u bedrijven en commercie voor waar liefde de weg is. Stel u deze oude, vermoeide wereld voor waar liefde de weg is – onzelfzuchtig, opofferend, verlossend.’ Prachtige, klassieke redenaarskunst, waarin herhaling de kracht is. Je moet dat kunnen, en bewaar me als alle dominees dat ineens zo zouden doen, ik zou waarschijnlijk de kerk uitvluchten. Maar hier werkte het doordat deze swingende bisschop uit Amerika het juiste ritme gebruikte en vol beweging, vol dynamiek zijn woorden uitsprak. Dit was werkelijk geestkracht. De aartsbisschop van Canterbury, Justin Welby, die de huwelijkssluiting voltrok, zei na afloop van de dienst: ‘Het goede nieuws van Jezus Christus blies iedereen omver. Het was fantastisch.’

Adeldom
Nou ja, het was niet zo dat de hele kerk plat op de grond lag. Maar je kon zien aan de televisiebeelden dat hier iets gebeurde wat de meeste aanwezigen niet verwacht hadden. Er werd geglimlacht, mensen keken elkaar aan, sommigen gingen er eens echt voor zitten, anderen konden hun verbazing niet verbergen. In het vormelijke Engeland, en zeker in de ‘high church’ van de Anglicaanse Kerk is men dit niet gewend, dat was wel duidelijk. En wie de inhoud van de preek echt op zich liet inwerken, zal zich wellicht schaamtevol hebben afgevraagd hoeveel intrige, liefdeloosheid, arrogantie, ijdelheid en machtsmisbruik daar bij elkaar zat, in de kerk van Windsor. Het is niet verkeerd dat ook te bedenken, wanneer zo’n koninklijk huwelijk voltrokken wordt. Het zijn de machtigen en aanzienlijken van deze wereld die daar bij elkaar zijn. Je mag hopen en verwachten dat daar ook werkelijke adeldom aanwezig is, maar je weet ook dat dat in veel opzichten niet zo is.

Niettemin, het is goed dat er in deze wereld een woord klinkt dat in alle eenvoud wijst op de ‘power of love’, die in en door Jezus Christus in onze wereld aanwezig is. Dat gebeurde daar in die prachtige kerk van Windsor. En Godzijdank niet alleen daar, maar op heel veel plaatsen elders in de wereld ook! Dat er liefde geschiedt, en mensen in beweging worden gezet door geestkracht van boven. Dan zal er echte adeldom opbloeien.

Lees verder

De dag dat alles anders werd

17-05-2018

Pinksteren verbleekt vaak een beetje bij Kerst en Pasen. Niet gek, want is de komst van Christus naar de aarde (Kerst), en zijn sterven en opstaan (Pasen) niet alles veranderend? Zeker. Maar als een ware drie-eenheid maakt Pinksteren daar ook wezenlijk onderdeel van uit. Op zijn eigen manier.

 

Anne Nijland

 

Het werd door de profeet Joël in het Oude Testament al voorspeld. Er zou een dag komen dat God Zijn geest zou uitgieten over al wat leeft. Mannen en vrouwen, jong en oud, arm en rijk, het maakte niet uit. Waar eerder in het Oude Testament het uitverkorenen zijn over wie God zich ontfermt en met wie Hij in contact staat, en later in het Nieuwe Testament het weer andere uitverkorenen zijn die Zijn gaven ontvangen en via Jezus tot God komen, zou het vanaf die dag voor iedereen mogelijk zijn om gaven te ontvangen, zich persoonlijk tot God te richten en geraakt te worden door Gods liefde. Ongeacht rang, stand, geslacht of leeftijd.

 

Het is dit gedeelte van Joël (hoofdstuk 3: 1-5) dat door Petrus in zijn toespraak geciteerd wordt in Handelingen 2. En het is dat hoofdstuk in Handelingen dat verhaalt over de komst van de heilige Geest, het verhaal van Pinksteren. Pinksteren betekent dat in ieder van ons een stukje van God, een stukje van Zijn Geest aanwezig is. Pinksteren betekent dat we een persoonlijke band met God kunnen onderhouden. Pinksteren betekent dat het een ieder van ons gegeven is om de betekenis van Jezus’ leven en sterven te onderzoeken en eigen te maken. Pinksteren betekent dat God niet als een control freak Zijn eigen gang gaat, maar Zijn liefde delegeert zodat wij een ander weer tot zegen kunnen zijn.

 

Pinksteren heeft geloof persoonlijk gemaakt voor iedereen. Niet alleen voor enthousiaste mensen die graag met de handen in de lucht staan, of voor gedreven mensen die twee keer per zondag naar de kerk gaan, maar voor ons allemaal. Klein of groot, muurbloempje of haantje de voorste, voor of achter het behang, meerder- of minderheid. De Geest van Pinksteren maakt ons één in de Christus van Kerst, die met Pasen baanbrekend werk voor ons deed. Welke kerk, liturgie, protocollen en/of gewoontes we ook aanhangen. Wat ons helpt, dat helpt ons. Gelijk, geliefd en gezegend zijn we zonder meer.

Lees verder

“Onderzoekt alles …”

04-05-2018

Als ik in Ede bij mijn dochter en schoonzoon ben, koop ik vaak op zaterdag het Reformatorisch Dagblad. In Ede (meer dan 100.000 inwoners) is de SGP de grootste partij. Tweede en derde zijn de ChristenUnie en het CDA. Het is daar hartje Biblebelt, maar wel op een prachtige plek midden in de natuur. De krant schrijft veel over kerkelijke zaken. Eigenlijk is het meer een kerkblad, dat ook over de wereld om ons heen schrijft. Niks mis mee, maar je hebt wel het gevoel dat de lezers zich in een bubbel bevinden, zoals dat tegenwoordig heet (en vroeger: eigen kring).

Jan Wijbenga

Onlangs vierde Nederland het 100-jarig bestaan van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP). De partij werd opgericht in 1918 in Zeeland, uit onvrede met het beleid van ARP en CHU.
In ‘Mannen van Gods woord’, samengesteld door Gerrit Voerman en Hans Vollaard, staat de geschiedenis van de partij beschreven.
Continuïteit is een kernkwaliteit van deze partij. Standvastig houdt men zich onvoorwaardelijk aan Gods Woord, de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Drie Formulieren van Enigheid, die nog uit 1618 dateren. Haar politieke beginselen zijn rechtstreeks ontleend aan de Bijbel (theocratie). Het CDA bijvoorbeeld heeft er een Programma van Uitgangspunten tussen gezet, als een vertaling van de Bijbel naar het politieke domein toe.
Als enige van de huidige partijen zat de SGP al voor de oorlog in de Tweede Kamer (vanaf 1922). En misschien kent u de naam van Bas van der Vlies nog wel: hij was van 1986 tot 2010 fractievoorzitter en was zeven keer achtereen de landelijke lijsttrekker.
Het is ook de partij van de mannenbroeders: pas sinds 2013 mogen vrouwen op kieslijsten plaatsnemen. Lilian Janse was de eerste die lokaal gekozen werd.

Degelijk, soms saai, voorspelbaar maar betrouwbaar: dat zijn kwalificaties die je vaak hoort.
Maar huidig leider Kees van der Staaij is op de tv een graag geziene gast. Hij praat makkelijk en vaak met humor. De televisie is in zijn kringen lang versmaad is geweest omdat op die manier de wereld het huisgezin binnenkwam. Vooral bij ethische vraagstukken is er gelegenheid om niet alleen een mening te geven, maar ook een getuigenis af te leggen. Men weet ook wel dat dat niet bepaald wervend is, maar toch hoopt men mensen te bereiken die daar wel gevoelig voor zijn. We zijn te lang een partij van het woord geweest, we moeten ook een partij van het beeld worden, aldus Van der Staaij.
Wij leven in een seculiere samenleving, waar Gods woord nog nauwelijks gezag heeft. Met de christelijke waarden gaat het gelukkig wat beter, maar daar zit hem nu ook wel de kneep: die verschillen nogal per partij. Iedere partij moet dealen met de tijdgeest, alleen de een verzet zich, de andere sluit er acuut bij aan en een derde zoekt een pragmatische middenweg en oordeelt naar bevind van zaken.

De SGP valt op door haar sterk afwijzende stellingname naar de islam toe. Vandaar dat ze soms in het zelfde vaarwater terechtkomen als de PVV, en ook het Forum voor Democratie. Beide hebben gemeen dat ze bereid zijn de vrije ruimte en rechten van andersgelovigen in te perken. Omwille van de democratie mogen we blij zijn dat ze geen meerderheid hebben in dit land.

En toch: wat fascineert mij zo in die partij, die nota bene over de grootste jongerenafdeling van Nederland beschikt en meer dan 30.000 leden telt, ruim meer dan de VVD? Ook de SGP gebruikt sociale media. Is het de beslotenheid die zekerheid biedt, of juist de moeizame zoektocht om los te komen van het verleden en nieuwe vormen te vinden, die aanvoelen als een verloochening van oude standpunten? De SGP is als een mammoettanker, die van koers verandert, om langzaam maar zeker in nieuw vaarwater en uiteindelijk toch in dezelfde haven (heaven?) aan te komen …

Nieuwsgierig geworden? Alleen bij Polycarpus (Nieuwe Ebbingestraat 34) is het RD los verkrijgbaar, overigens wel een dag later.

Lees verder