content image

Kerk in Stad: hét kerkblad van Groningen 

Kerk in Stad is het informatie- en opinieblad van de Protestantse Gemeente Groningen. Het informeert u over het kerkelijk leven in de stad Groningen, maar ook over kerk en geloof in Nederland en in de wereld. Niet alleen in de vorm van wijkberichten van de diverse (PKN) kerken, maar ook door middel van achtergrondartikelen, het actuele nieuws, interviews met interessante stadjers, boekbesprekingen, columns en nog veel meer.

Met Kerk in Stad blijft u op de hoogte van een gemeente die bruist van de activiteiten, van de mensen daarachter en van geloven met je hoofd, hart en handen.

Kerk in Stad verschijnt tweewekelijks en is een uitgave van Stichting Kerkblad Protestantse Gemeente Groningen in samenwerking met Dekker Creatieve Media & Druk.


Smartphone of een tablet?
U kunt Kerk in Stad nu ook via een APP lezen. Te downloaden voor Apple producten in de App Store, en voor Android in de Google Play Store.

Redactioneel - Kerk in Stad nr 16

14-09-2018

Beste lezer,

Afwisseling in je leven is prettig. Niet altijd hetzelfde lezen en niet altijd hetzelfde doen is gezond voor lijf en leden. En voor de geest. Het doorbreken van het monotone bestaan kan verfrissend en verrassend werken. Lees eens een boek van een andere schrijver, praat eens met een onbekende of fiets eens een andere route. Wie weet wat u tegenkomt!
Maar bepaalde zekerheden zijn ook fijn. Naar dezelfde winkel om je boodschapjes te doen. Hetzelfde rondje wandelen om te kijken hoe de natuur verandert gedurende de seizoenen. En naar dezelfde kerk om de ander te ontmoeten.
Zo hebben we bij Kerk in Stad ook bepaalde zekerheden. Dat we elke twee weken vergaderen op dinsdagochtend bijvoorbeeld. Dat bepaalde redactieleden altijd net iets later komen dan andere redactieleden. En dat het tweede nummer van Kerk in Stad na de zomervakantie altijd het breed verspreide startnummer is, en dat daar altijd het overzicht van Bezinning & Bezieling in staat, het programma van gespreksgroepen, cursussen, excursies en lezingen van de Raad van Kerk in Groningen. Zo ook in dit nummer.
Toch weer fijn, die zekerheid. Het ‘gewone’ leven begint weer zullen we maar zeggen, en daar past ook dit startnummer van Kerk in Stad bij.

Nog maar eens voor alle duidelijkheid voor u, lezer, die de papieren Kerk in Stad drie keer per jaar ontvangt: nee, u bent géén abonnee, maar u betaalt wel mee aan Kerkbalans. En vanwege dat laatste ontvangt u drie keer per jaar Kerk in Stad, als lid van de Protestantse Gemeente Groningen of de Protestantse Gemeente Damsterboord. Het wordt u aangeboden door het College van Kerkrentmeesters.
Mocht dit nummer u aanspreken en mocht u meer willen weten: kijk ook eens op de website www.kerkinstad.nl of download de app op uw smartphone. Dan blijft u niet alleen nu, maar alle dagen van het jaar op de hoogte van het kerkelijk reilen en zeilen in de stad Groningen. U wilt toch niets missen?

Ik wens u veel leesgenoegen.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr 15

31-08-2018

Beste lezer,

Daar zijn we weer, met alweer nummer 15 van deze jaargang van Kerk in Stad. Gelukkig inmiddels weer onder wat aangenamere temperaturen, waarin je meer kunt doen dan alleen maar zwemmen, zweten, zuchten en zoeken naar schaduw.

De redactie is uitgerust en wel en met frisse moed begonnen aan de nieuwe nummers van Kerk in Stad. Wat betreft dit nummer: u vroeg zich misschien af wat Friesland daar zo pontificaal op de voorkant van Kerk in Stad doet. Wij zijn tenslotte Kerk in Stad en dan wel Stad Groningen. Ik zal het u uitleggen. We zoeken altijd een foto of afbeelding die past bij het artikel Bij de Tijd. Deze keer ging dat artikel over onze nationale zwemheld Maarten van der Weijden die twee weken geleden trachtte de Elfstedentocht te zwemmen. Het kon dus bijna niet anders dan dat er een plaatje van Friesland bij moest. En dat doen we natuurlijk graag. Sinds onze uitgever in Leeuwarden zit (Dekker) heeft deze provincie natuurlijk een bijzonder plekje in ons hart.
De zwemtocht van Van der Weijden lijkt ons niet iets voor een zomertip voor een uitje: ‘Lekker zwemmen langs de Friese elfstedenroute. Ontdek de prachtige steden en pak en passant ook nog de fonteinen mee!’ Nee, om een dergelijke afstand te zwemmen moet je, naast zeer goed getraind, ook een beetje gek zijn.
We hebben echter wél nog een andere nazomertip. Ik weet het, die tip geven we altijd in het laatste nummer vóór de vakantie, maar nu is er bij toeval ook één voor na de vakantie. Wat dacht u van Pelgrimeren in Groningen? Ja, dat leest u goed. Er bestaat een stichting die in de provincie Groningen allerlei (pelgrims)routes heeft uitgezet. En eigenlijk is het nu beter wandelweer dan deze zomer, dus wat let u om een mooie route uit te zoeken (mocht u nog goed ter been zijn) en te genieten van onze mooie provincie? Waarom naar Santiago de Compostella lopen als het ook in Groningen kan? Er zijn zelfs twee wandelingen uitgezet in Stad zelf. Ik zou zeggen: wandelschoenen aan en gaan!

Ik wens u veel lees- en (wellicht) wandelplezier.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr 14

20-07-2018

Beste lezer,

De zomer is al een tijdje bezig met warmte- en droogterecords en al, maar nu is de zomer voor Kerk in Stad dan ook echt aangebroken: de redactie gaat met vakantie. Het nummer dat u nu in handen heeft, is het zomernummer dat zes weken meegaat. Op zaterdag 1 september verschijnt dan weer Kerk in Stad nummer 15. Op het moment van schrijven van dit redactioneel zitten de basisschoolkindertjes en hun meesters en juffen nog te zweten in hun warme lokalen, maar wanneer u dit leest is de grote eindeloze vakantie begonnen.

Die grote eindeloze vakantie. Zo kon je het vroeger als kind wel ervaren. Hoewel dit nummer ook alweer aardig is gevuld met informatie over de periode ná de vakantie, wil ik toch even stilstaan bij deze tijd. Want er wordt steeds maar hard geroepen dat het vakantie is (en daar doe ik hard aan mee, zoals u hiervoor hebt kunnen lezen), maar voor een aantal mensen is het niet echt vakantie. In die zin dat ze niet (meer) werken en dus altijd ‘vakantie hebben’. Of nooit, ’t is maar hoe je het bekijkt. En dan wordt deze periode wel eens gezien als een behoorlijk saaie tijd. De activiteiten liggen stil, gespreksgroepen beginnen pas weer in september, van PCOB en Passage was de laatste bijeenkomst al in mei (ook al weer twee maanden geleden). Kortom, niks te doen en dan is het ook nog zo warm. En de kinderen en kleinkinderen zijn op vakantie in Zuid-Frankrijk.
Om de verveling enigszins te verdrijven hebben we weer een Kerk in Stad voor u met daarin veel interessants, én, zoals gebruikelijk in het laatste nummer voor de zomervakantie, een tip voor een zomeruitje. Deze keer heel dichtbij (Stad), dus het zou te doen moeten zijn. Lees daartoe het artikel over de Ploegtentoonstelling in het Groninger Museum. En mocht u nog een tochtje kunnen fietsen, dan kunt u alle mooie (Ploeg)landschappen ook live bekijken, ten noorden van de stad Groningen.

Wat u ook gaat doen en hoe u zich ook vermaakt, ik wens u een goede zomertijd toe en tot in september!

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 13

29-06-2018

Beste lezer,

Alhoewel in zekere zin de komkommertijd alweer is aangebroken, werd er toch weer meer dan genoeg kopij afgeleverd op het adres van Kerk in Stad. Nee, we mogen niet klagen over tekorten daarin. Waarbij het altijd weer hopen is dat de opmaker het allemaal zodanig in elkaar puzzelt dat het past. En dat is weer gelukt, ziehier het resultaat.

Even over onze geliefde Stad, ons Groningen. Eén van de vele voordelen van het wonen in deze stad is de aanwezigheid van twee goede ziekenhuizen. Niet dat ik u toewens dat u daar veel gebruik van moet maken, maar als het nodig is zijn ze er toch maar. In deze ziekenhuizen wordt niet alleen gewerkt aan de fysieke gezondheid, maar ook aan, om het zo maar te zeggen, het geestelijk welbevinden. En laat nu net in dit nummer een geestelijk verzorger van beide ziekenhuizen aan het woord komen: in het theologisch artikel en, geïnterviewd door één van onze redacteuren, in Kerk en Samenleving. Hoewel er natuurlijk ook overeenkomsten zijn, de werkomstandigheden van een geestelijk verzorger in het ziekenhuis zijn toch ook weer echt anders dan die van een gemeentepredikant. U leest er over in dit nummer.

Verder wil ik u nog op twee artikelen wijzen: een interview met twee organisten ter gelegenheid van het gerestaureerde Timpe-orgel in de Nieuwe Kerk (waarvoor op vrijdag 15 juni een feestelijke bijeenkomst was) én wederom een prachtige poëziebespreking van Marian Knigge, over het gedicht ‘Het leven in juni’. Dat kan nog net vandaag, en anders evenzogoed in juli.

Dit nummer is een nummer voor drie weken. Het laatste nummer voor de zomervakantie verschijnt op zaterdag 21 juli en dan gaat Kerk in Stad ook even met vakantie.

Veel leesplezier gewenst.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr. 12

14-06-2018

Beste lezer,

 

In het eerste artikel van Kerk in Stad wordt een interessante vraag gesteld: wat is de zin van geloven? Wat levert het je op? Is het waarschijnlijk door veel mensen gegeven antwoord op die vraag (‘Niks’) de reden dat er steeds minder mensen zijn die geloven? En steeds minder mensen die deelnemen aan vieringen en aan gesprekskringen en dergelijke?

In het theologisch artikel wordt een soortgelijke vraag gesteld: geloven mensen uit eigen belang of geloven mensen uit liefde voor God? Hopen mensen door te geloven er zelf beter van te worden? Om dat ‘uit te testen’ wordt de Bijbelse figuur Job als proefpersoon gebruikt.

Waarschijnlijk zijn er in de loop der jaren duizenden (of meer) preken en gesprekskringen aan deze vraag gewijd. U bent de vraag vast wel eens eerder tegengekomen. En u zult er ook al vast wel eens eerder over hebben nagedacht.

 

Tja, de vraag naar de zin van iets. Die wordt natuurlijk vaker gesteld, niet alleen in kerkelijke kringen. Wat is de zin van spelen op volwassen leeftijd? Wat is de zin van abstracte kunst? Van filosofie? Wat is de zin van energie- en geldslurpende Formule-I races? Bij dit laatste voorbeeld moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik daar de zin níet van inzie. Ook niet een klein beetje.

Van de andere voorbeelden (spelen, kunst, filosofie) zou je kunnen zeggen, net als het geloof, dat het je optilt. Dat je het gevoel hebt dat er meer is dan het dagelijks brood, het dagelijks werk en de dagelijkse beslommeringen. Naast ‘praktisch’ nut bestaat er ook ‘geestelijk’ nut, zal ik maar zeggen.

Tot zover mijn preek.

 

Ik wil u in dit redactioneel nog specifiek wijzen op de activiteiten die worden georganiseerd in het weekend van 22 tot 24 juni in het kader van dertig jaar INLIA. INLIA, een organisatie waarbij toch geen twijfel kan bestaan over het nut ervan. Lees daartoe het programma op pagina 8 van deze editie.

 

Tot slot een vraag: doet u wel eens dingen die geen nut hebben? Dingen die u niets opleveren? Daar kunt u rustig eens over nadenken. Over twee weken is er dan weer een nieuwe Kerk in Stad.

 

Mariska Jeuring

Lees verder

De R in de maand

14-09-2018

De laatste decennia is het in veel kerkelijke gemeentes een gewoonte geworden om in de maand september een zogenaamde Startzondag te organiseren. Hiermee wil men de kerkelijke activiteiten voor het komende winterseizoen onder de aandacht brengen.

Ook dit nummer van Kerk in Stad is daarvoor bedoeld. De kerk is niet alleen op zondagen bezig, maar ook door de week komen mensen samen rond thema’s, die op de een of andere manier met geloven te maken hebben.

Dr. S.W. Bijl

Een overzicht daarvan vindt u nu in deze editie, maar er is ook een apart boekje verschenen met onderwerpen, namen van mensen die erbij betrokken zijn, data en adressen, getiteld: Bezieling en Bezinning 2018 -2019.
Vele verschillende kerkelijke gemeenschappen werken hierin samen. Voor allerlei leeftijden staan excursies, waaronder wandelingen en samenkomsten, vermeld.

In de moderne wereld lijkt geloven vaak een zaak van het individu. Deze activiteiten brengen mensen die iets met geloven hebben bijeen. Samen gaat men iets bekijken, lezen, aanhoren, bespreken en doen.
De moderne gelovige is nog steeds op zoek naar antwoorden, uitingen en expressie die hem of haar verder helpen op de weg naar beter begrijpen, beleven en verstaan van de christelijke boodschap. Juist anderen kunnen daarbij helpen omdat iedereen op een eigen, unieke wijze het geloven verwoordt of verbeeldt. De bedoeling van deze contacten was en is om van elkaar te leren. Door zo met elkaar bezig te zijn, kan men enthousiast worden en inspiratie opdoen. Geloven met elkaar schept ruimte voor verwondering, verbazing en herkenning.

Voor velen is godsdienst vooral een zaak van gevoel. Het verstand speelt hierbij een ondergeschikte rol. Dit hele cursusprogramma laat merken dat verstand en gevoel samen de mens compleet maken. Er zijn groepen, die heel intensief een boek gaan lezen of kennis nemen van wijsheden uit een lang verleden. Niet om die tijden van weleer te gaan verheerlijken als beter, maar om te zien wat men nu aan wijsheid kan overnemen en gebruiken voor het heden. Daardoor kunnen nieuwe inzichten andere wegen wijzen om mens te zijn in de wereld van nu.

Na 2000 jaar christendom is het gezamenlijk zoeken naar de bronnen van ons geloven noodzakelijk. Door kennis te maken met anderen en andersdenkenden kan een nieuwe nieuwsgierigheid ontstaan naar dat vreemde en bijzondere dat geloven nu eenmaal is en blijven zal. Nieuwe kleuren en klanken komen onder eeuwen stof naar boven. Meningen en ervaringen van toen en nu, hier en daar, laten nieuwe contrasten aan het licht komen die weer een ander licht op het geloven kunnen werpen.

De R is in de maand. De avonden zijn lang, de dagen kort.
Misschien is dit het moment voor u en jou om samen tijd te besteden om te ontdekken wat geloven inhoudt en doet met mensen. Voor leren ben je nooit te oud. Mensen die niet meer willen leren en zich niet meer willen verdiepen in wat mensen bezighield en -houdt, stellen zichzelf op die manier min of meer buiten de doorgaande geschiedenis van God en de mensen.

Lees verder

Nieuwe publieke religie

31-08-2018

We zien het vaker: publieke acties waarbij mensen zich opofferen door zware lichamelijke inspanningen te doen om zo geld op te halen voor een goed doel. Ieder jaar in de week voor Kerst hebben we het Glazen Huis, waar bekende deejays zich zes dagen laten opsluiten en geen vast voedsel tot zich nemen, terwijl ze een live radioprogramma maken voor een groot publiek. Zo verzamelen ze veel geld voor goede doelen van het Nederlandse Rode Kruis. Elke zomer is er Alpe d’ HuZes, waar mensen maximaal zes keer achter elkaar de Alpe d’ Huez beklimmen, een zware col in de Tour de France. Ze laten zich daarbij sponsoren en dat sponsorgeld wordt ingezet voor onderzoek naar kanker.

Tiemo Meijlink

Op de dag dat ik dit artikel schrijf, is het net twee dagen geleden dat lange afstand-zwemmer Maarten van der Weijden na 163 kilometer de Elfstedentocht die hij zou zwemmen, staakte. Ook om geld te verzamelen in de strijd tegen kanker.

Het zijn initiatieven die zo’n 10 tot 15 jaar geleden zijn gestart en die steeds groter aandacht krijgen van een breed publiek. Zo stonden een aantal dagen lang duizenden mensen langs de Elfstedenroute om Maarten aan te moedigen. ‘Bovenmenselijk’ werd zijn prestatie genoemd. Een ‘held’ was hij, deze sportman, een ‘reus’. Zelf sprak hij erover dat er wel een ‘grens aan zijn lijden’ was, maar dat hij ook als ex-kankerpatiënt die genezen is, een schuld voelt ten opzichte van kankerpatiënten die het niet gehaald hebben en inmiddels zijn overleden. Toeschouwers waren geëmotioneerd. Mensen die zelf kanker hebben, waren zeer aangedaan dat Maarten dit voor hen deed. Groots was het onthaal in Leeuwarden, de avond na zijn zwemtocht. Alle media-aandacht was voor even gericht op deze ongelofelijke inspanning en opoffering.

Wij kennen in ons land al veel langer grote publieke liefdadigheidsacties. Maar in een verder verleden waren dat vooral amusementsacties waarbij bekende artiesten optraden en die vooral een gezellig, bijna huiselijk karakter hadden. Maar deze acties, gepaard gaande met zware inspanningen zijn betrekkelijk nieuw en zouden weleens te maken kunnen hebben met de manier waarop religieuze uitingen zich in onze tijd voordoen. Veel mensen voelen zich niet meer gebonden aan een bepaalde godsdienstige traditie of aan een kerk. Godsdienst heeft nog maar weinig publieke uitstraling en is vooral een zaak geworden van individuele, persoonlijke keuze. Massale religieuze uitingen behoren tot het verleden in onze hedendaagse samenleving. Of ligt dat anders?

Filosoof en bestuurskundige Gabriël van den Brink heeft ooit een typering gegeven van nieuwe hedendaagse religieuze uitingen. Hij sprak daarbij over de ‘migratie van het goddelijke’. Hij bedoelt daarmee dat weliswaar veel mensen in onze tijd zich niet meer op God richten, maar dat daar wel een andere ‘aanbidding’, een andere ‘toewijding’ voor in de plaats komt. Zoals: werk, naaste, samenleving, lichaam, natuur. Zo verschuift het goddelijke – dat wat om toewijding en overgave vraagt – naar andere terreinen. Ook gezondheid en dus de strijd tegen kanker zou je kunnen duiden als een aandachtsgebied dat iets goddelijks of heiligs is geworden. Het is kennelijk niet meer alleen een kwestie van collecteren of van regeringsbeleid waarbij meer geld naar kankeronderzoek en gezondheidszorg gaat. Nee, er moet iets voor gedaan worden; er moet een offer gebracht worden. En dat roept bij ons allen een grote bewondering op, en een vaak massale toeloop om de helden te aanschouwen. Waardoor wij ook zelf een geldoffer brengen in naam van de held die voor ons allen deze onmenselijke inspanning doet.

Kritische vraag zou wel kunnen zijn in hoeverre dergelijke ‘goddelijke migraties’ ons dichterbij het goede leven brengen. Dat zou wat mij betreft een belangrijk criterium zijn om dit soort ontwikkelingen te beoordelen. Trouwens: ook ik vind Maarten van der Weijden een held.

Lees verder

Gospel op het podium

20-07-2018

Concert at Sea is een popfestival dat jaarlijks georganiseerd wordt door de Zeeuwse band BlØf. Niet alleen de onvolprezen Sting en de vele hits van Alanis Morisette baren er afgelopen editie opzien, maar voor ons, vriendinnen en christenen, ook een tweetal andere optredens. In het voorbijgaan bij een optreden van de rapformatie ‘Broederliefde’, vangen we flarden op van woorden als ‘Jezus’ en ‘Amen’, terwijl we een massa mensen zien meedeinen en -juichen met de muziek. Rap is niet echt onze favoriet maar als we in het programmaboekje lezen over ‘Michelle David & the Gospelsessions’ zijn we direct verkocht.

We houden wel van een dansje en zijn erg benieuwd naar het optreden. De woorden ‘Lord’, ‘God’ en ‘praise’ vliegen ons om de oren, terwijl we ons opnieuw vergapen aan de dansende menigte die gretig de opzwepende muziek tot zich neemt en nog eens die handen in de lucht gooit. Zouden ze weten op welke teksten ze losgaan? Het kan me niets schelen. Ik vind het prachtig dat er plek is op de nationale festivalpodia voor deze muzikanten en hun geloofsovertuiging. Eerder heb ik wel eens mooie teksten van Jezus uit het Evangelie laten lezen in deze rubriek. Nu wil ik u de gospel van Broederliefde en Michelle David niet onthouden: helden uit de hedendaagse popmuziek.

I’m thankful for all the ones Lord you’ve placed before me
Their love is shining within me ….
But in the times when I’m all alone (nobody but the Lord)
And it’s you who I depend on (nobody but the Lord)
and that’s the comfort I seek (nobody but the Lord)

Nobody – Michelle David & the Gospelsessions

Je loopt in een donkere tunnel
Je ziet het licht nog niet
En je vraagt God om hulp
Geef me een Jezus man! (Jezus man!)
Want we doen ’t samen
(…)
Geef me een Jezus man, Amen
Ik voel me gezegend, ik dank God voor al die jaren

#JM - Broederliefde

Up above my head
I hear music in the air
I hear singing and shouting
Going on over there
And I know God is standing near
For I feel his holy spirit in the atmosphere

Up above my head
I hear music in the air
I hear Saints and Angels
praising with a care
And I know God is standing near
For I feel his holy spirit in the atmosphere

And I feel I feel I feel I feel
There’s a God somewhere (2x)

Up above my head
I feel music in the air
I feel the hope of the sinner
Crying out somewhere
And I know God is standing near

For I hear His holy spirit in the atmosphere
Up above my head
I feel music in the air
I feel the power of his might
Wipe away my tears
Now I know God is standing near
For I hear His holy spirit in the atmosphere

And I hear I hear I hear I hear
God is somewhere (2x)
And I know I know I know I know
God somewhere (2x)
God is here (5x)
I can feel it … God is here (2x)

Up above my head – Michelle David & the Gospelsessions

Amen. Een hele fijne zomer toegewenst!

Hartelijke groeten,
Anne NIjland

 

Lees verder

Waar het misschien wel begint

29-06-2018

Midden in de Syrische burgeroorlog een orkest beginnen met kinderen van 3 tot 7 jaar. Dat is wat de celliste Karoun Baghboudarian deed, die vorige week afstudeerde aan het conservatorium in Groningen. Ze vluchtte met man en kind uiteindelijk voor het oorlogsgeweld, kwam in Nederland terecht en startte in haar voorlopige woonplaats Marum ook een Kiddy orkest. Ze ontwikkelde haar eigen lesmateriaal door goed te luisteren naar de jonge kinderen, wat ze begrepen, wat ze aanvoelden, waar ze blij van werden, wat ze snapten. Dat leverde uniek nieuw lesmateriaal op, met foto’s, tekeningen, games. Ze liet mooie voorbeelden zien, en speelde ontroerend mooi cello.

Jan Wijbenga

Zo’n orkest bestond nog niet in Nederland. Karoun onderzocht of het uitmaakt of je in Syrië of in Nederland kinderen op deze manier vertrouwd maakt met muziek. Ze komt ook in Nederland tot verrassende resultaten. Al in Syrië werd haar filosofie bevestigd dat je via de muziek al op zeer jonge leeftijd kinderen een waardevolle vorming meegeeft. Muziek en zang uit alle landen in allerlei talen: het maakt je sterker en socialer. Kinderen groeien, hebben plezier, leren discipline en samenwerken. Nederlandse ouders bevestigen dat. Muziek verbindt en verrijkt de persoonlijke ontwikkeling, ook die van kleine kinderen al. Het draagt bij aan hoe je later in het leven staat. Er loopt nu ook al een programma op de Borgmanschool: de Cello als welkom.

Een dag later kwamen kinderen zelf aan het woord. Vijf tienermeiden met verschillende achtergronden ontvingen in de Martinikerk tijdens het jubileum van INLIA een Levende Steen, een grote baksteen (kloostermop?) voor mensen die zich op een bijzondere manier inzetten voor vluchtelingen. Die eer was er ook voor Toni (15) uit Amsterdam, zoon van een Chileense vluchteling, die al jaren inzamelacties organiseert voor vluchtelingen in Calais. De vijf meiden laten zich horen in het publieke debat over vluchtelingen, en zoeken politici op waaronder Kamerleden om met hen te praten over oplossingen. ‘Het is niet zo ingewikkeld’, zei een van hen, ‘wij hebben genoeg ideeën, maar wij hebben niet de macht. Politici zijn slechte beslissers.’ Dat legt meteen de vinger op de zere plek.

Ook terrorismedeskundige Beatrice de Graaf, die net de Spinozapremie heeft ontvangen, heeft iets met kinderen. Bij haar jongste onderzoek werkt ze samen met jongeren aan een mobiele website, die begrijpelijke kennis oplevert over veiligheid, conflicten en terrorisme. In het basis- en voortgezet onderwijs wordt vaak gesproken over dit maatschappelijk vraagstuk, maar zonder de feiten te kennen. De opgave voor kinderen en jongeren is om feiten en mening te onderscheiden, en daarmee het oordeelsvermogen te versterken. Daarvoor heeft ze de jongeren zelf nodig om aan te sluiten bij hún leefwereld.

Opvoeden is je kinderen vertellen wat ze moeten doen of laten. En hen voorleven, het goede voorbeeld geven. Kinderen kunnen echter met verrassende nieuwe invalshoeken komen, die wij al gauw als niet realistisch beschouwen. Kinderen hebben recht van spreken, ze zijn kwetsbaar. Het kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties is het meest ondertekende verdrag ter wereld.
Maar doen we hen wel voldoende recht? Er staan steeds vaker zelfbewuste kinderen op die een rol opeisen, ook in het vluchtelingendebat. Soms door in stilte goede werken te doen, soms door beïnvloeding van politici en opiniemakers. Ze staan in een mooie traditie. Zoals ook INLIA als jonge organisatie destijds tegen de tijdgeest en de wet in acties startte, uit humanitaire overwegingen. Wie terugblikt ziet dat hiermee uiteindelijk veel bereikt is. INLIA en de aangesloten kerken zijn van een ergerlijke actiegroep tot een gerespecteerde organisatie geworden, die nieuwe vormen van opvang creëert, juist voor de moeilijke gevallen die letterlijk tussen wal en schip vallen.

Het begint vaak bij enkelen. God geeft ons geen stenen, heeft ook geen gebouwen nodig. Hij geeft ons mensen, levende stenen waarop de samenleving verder kan bouwen. Grote en kleine mensen, mensen met principes en een missie. Met een hart dat niet versteend is, maar op de goede plek zit.
Vluchtelingen zijn per definitie kwetsbaar, kinderen helemaal. Wie met hen solt traumatiseert ze nog een keer extra.
Is dit een soft verhaal? Nee, het is ijzersterk, want het is Gods verhaal met mensen. Ja, misschien zelfs bij kinderen. Wie daardoor geraakt wordt kan niet aan de wal blijven staan. I do care, do U?

 

Lees verder

Nut of zin?

14-06-2018

Terwijl de lente nog niet is afgelopen maar het weer al zomers aandoet, wordt er achter de schermen reeds gewerkt aan plannen voor het volgende seizoen. Begin september wil de Raad van Kerken in onze stad u en alle bewoners een groots programma aanbieden van activiteiten voor de periode van herfst en winter 2018 - 2019.

Daarbij kunt u denken aan een leerhuis, een wandeling, een boekbespreking, kunst kijken, mediteren, uit de Bijbel lezen, een gedicht beleven, sprekers aanhoren, reageren op anderen en zo nog veel meer.

Dr. Simon W. Bijl

De laatste jaren neemt de deelname aan deze activiteiten geleidelijk af. De gemiddelde leeftijd is hoog te noemen en nieuwe participanten dienen zich maar mondjesmaat aan. Als reden hiervoor kan al snel worden gedacht aan de secularisatie die onmiskenbaar onze samenleving verandert. En wat daar weer achter zou kunnen zitten, weten we niet zo goed. Is het de toegenomen welvaart? Is het de ontwikkeling van de wetenschap? Is het de volle agenda, waardoor mensen tijd tekort komen om na te denken over God en mensen?

Laatst hoorde ik iemand zeggen dat het wel eens ‘het nut’ zou kunnen zijn, dat men al of niet aan geloven zou kunnen toekennen. ‘Wat heb je aan geloven, wat levert het je op?’ is dan de vraag van de moderne mens. Het antwoord op die vraag zou de reden kunnen aangeven voor die afname van mensen die geloven en die zich met geloofsvragen willen bezig houden. Men ziet er ‘het nut’ niet (meer) van in!
 
Zo heb ik het zelf eigenlijk nooit bekeken. Als men het geloof als kind als iets heel gewoons heeft meegekregen, komt die vraag of geloven nut heeft vreemd over. Mijn antwoord op die vraag zou onmiddellijk zijn: Geloven heeft helemaal geen nut! Net zo min als liefde dat heeft! Vragen naar het nut van de liefde is voor mij een nutteloze vraag. Deze begrippen, deze ervaringen van geloof en liefde, deze belevingen, zijn van een totaal andere orde dan die uit de economie, met haar doelen (targets), macht en invloed. Een voorbeeld mag dit verduidelijken: de politicus Bolkestein heeft ooit vanuit zijn levensbeschouwing wel nut aan ‘godsdienst en geloven’ toegekend. Want in zijn ogen bespaart de christelijke godsdienst geld uit de schatkist! Het rijk heeft daardoor minder politieagenten nodig, want gelovigen mogen niet stelen en doden!
Een objectieve buitenstaander kan zo het christendom een bepaalde waarde en nut toekennen, maar de gelovigen zelf zien dat als bijzaak. Misschien dat men beter kan zeggen dat het bij geloven om ‘zin’ en ‘zingeving’ gaat. Zou dan de vraag niet moeten zijn: ‘Wat is de zin van geloven?’

Wat heeft het voor ‘zin’ om mee te doen aan activiteiten van Bezinning en Bezieling?
Dat kan voor iedereen verschillend zijn.
Door anderen te ontmoeten en door kennis te maken met nieuwe gezichtspunten en belevingen van de werkelijkheid, komt er een proces op gang en groeien mensen als u en ik verder in geloven, hopen en liefhebben. En dat geeft en heeft zin, voor jong en oud, in en buiten de kerk!

Anderen hopen u en jou komend seizoen mee te maken bij een van de vele onderwerpen van Bezinning en Bezieling. U krijgt nu de tijd u daarop voor te bereiden. Suggesties daarbij zijn natuurlijk van harte welkom.

 

Lees verder