content image

Kerk in Stad: hét kerkblad van Groningen 

Kerk in Stad is het informatie- en opinieblad van de Protestantse Gemeente Groningen. Het informeert u over het kerkelijk leven in de stad Groningen, maar ook over kerk en geloof in Nederland en in de wereld. Niet alleen in de vorm van wijkberichten van de diverse (PKN) kerken, maar ook door middel van achtergrondartikelen, het actuele nieuws, interviews met interessante stadjers, boekbesprekingen, columns en nog veel meer.

Met Kerk in Stad blijft u op de hoogte van een gemeente die bruist van de activiteiten, van de mensen daarachter en van geloven met je hoofd, hart en handen.

Kerk in Stad verschijnt tweewekelijks en is een uitgave van Stichting Kerkblad Protestantse Gemeente Groningen in samenwerking met Dekker Creatieve Media & Druk.


Smartphone of een tablet?
U kunt Kerk in Stad nu ook via een APP lezen. Te downloaden voor Apple producten in de App Store, en voor Android in de Google Play Store.

Redactioneel - Kerk in Stad nr 20

08-11-2018

Jaargang 19, nummer 20

Beste lezer,

Aangenaam kennis te maken! Voor u ligt het eerste nummer van Kerk in Stad waaraan ik mijn naam mag verbinden. Als nieuwe eindredacteur val ik binnen in een zeer verscheiden maar trouwe groep medewerkers die dit tijdschrift al jaren samenstellen. In de Stadjer van deze editie nemen we afscheid van Mariska Jeuring, die in de afgelopen weken zoveel mogelijk wijsheid op mij overgebracht heeft en nu van haar inspanningen mag bekomen op vakantie in Cuba. Ik hoop dat ik snel leer haar schoenen en dit blad te vullen.

Groningen is al een paar jaar mijn thuisbasis, waar ik mijn geschiedenisstudie afgemaakt heb en waar vanuit ik steeds meer van de provincie ontdek. Mijn kerkelijk thuis ligt op fietsafstand van de stad, in de dorpskerk van Haren. Ik zie ernaar uit om ook eens bij de wijkgemeenten van Groningen op bezoek te gaan.

Deze kennismaking is natuurlijk wat eenzijdig: ik kan spreken tegen u, maar u spreekt niet terug. U mag natuurlijk altijd een e-mail of brief mag sturen aan Kerk in Stad. Tot ik u beter leer kennen, stel ik mij u voor als een divers gezelschap: van bijna elke politieke kleur (lees over de gemeenteverkiezingen in Kerk en Samenleving), uit elke wijk van de stad (de wijkberichten staan weer vol) en met allerlei verschillende interesses (als goed eten daar een van is, leest u dan in Kerk en Theologie over de verbindende kracht van een maaltijd).

Laat mij nog een ding zeggen voor ik mijn toetsenbord met rust laat en de auteurs van dit blad verder laat spreken: wat fijn dat u Kerk in Stad leest! Wat fijn dat u zich betrokken voelt bij de kerk in de mooiste stad van Nederland. Dat dit blad in de komende jaren maar uit zijn voegen mag blijven springen met alles wat er over Kerk en Stad te schrijven is.

Vriendelijke groet,
Annejet Fransen

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr 19

26-10-2018

Jaargang 19, nummer 19

Beste lezer,

De oplettende lezer had het misschien al vermoed door de vacature die voor de zomervakantie in Kerk in Stad stond: er komt een nieuwe eindredacteur. En dat betekent dat ik vertrek. Dit is het laatste nummer van Kerk in Stad dat onder mijn verantwoordelijkheid in elkaar is gezet.
De sollicitatiecommissie heeft een opvolgster voor mij gevonden in de persoon van Annejet Fransen. We hebben al regelmatig contact gehad en aan zowel het vorige als aan dit nummer heeft ze hard meegewerkt. Ik heb het volste vertrouwen in haar kunnen en denk dat Kerk in Stad bij haar in goede handen is.

Dat betekent wel dat ik van u, lezer, afscheid moet nemen. Nou is dat natuurlijk wat abstract. Ik zie u niet en heb het grootste deel van de lezersschaar ook nooit gezien. Maar toch voelde ik een zekere verbondenheid met u, de mensen zonder wie Kerk in Stad überhaupt niet zou bestaan. Een directe communicatie tussen u en mij als eindredacteur was er natuurlijk meestal niet en vaak hoorden we ook weinig terug; noch positief, noch negatief. Behalve dan als Kerk in Stad te laat werd bezorgd: dan hing u toch wel massaal aan de lijn en stroomde de mailbox vol. Een goed teken! Dat bewijst maar dat Kerk in Stad gemist wordt als hij niet op tijd in de bus ligt.

Hoe dan ook: terug naar dit nummer. U leest onder andere terugblikken (op de Nacht van de Levensbeschouwing en de Kerkendag te Zuidbroek) en een interview met Sietze den Iseger van de Hulp Express: een bijzonder initiatief van een bijzondere man!
En verder is er zoals altijd meer moois en meer nieuws te lezen in deze Kerk in Stad.

Ik wens mijn opvolgster Annejet heel veel succes en plezier met het redactiewerk en ik wens u, beste lezer, alle goeds toe voor de toekomst. Dat Kerk in Stad maar lang gelezen mag blijven worden!

Hartelijke groet,
Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr 18

12-10-2018

Jaargang 19, nummer 18

Beste lezer,

De laatste tijd fiets ik zeer regelmatig langs de Martinikerk en de Martinitoren in het centrum van de stad. Daarbij moet ik dan altijd (om een tegenoverliggend gebouw) even denken aan de uitspattingen die soms plaatsvinden in een studentenleven. Maar dan kijk ik gauw naar links naar de Martinikerk die er, wat voor weer het ook is, altijd majestueus en soeverein bij staat. Vaak staat er een vrachtauto geparkeerd voor één van de deuren. Er worden spullen in- of uitgeladen. Er hangt een spandoek boven een deur met daarop het woord ‘bierfestival’. Of er staat een hele lange rij met mensen voor de ingang, gewoon door de week. Het zal u duidelijk zijn: de Martinikerk is niet alleen in gebruik voor de zondagse vieringen, maar ook voor doordeweekse evenementen, festivals en concerten. Net als trouwens een flink aantal andere kerkgebouwen in Groningen. Prima natuurlijk, om een gebouw zo veel en efficiënt mogelijk te gebruiken op de momenten dat dat kan.
In dit nummer van Kerk in Stad leest u over twee evenementen die ook (buiten de vieringen om) in de Martinikerk zullen plaatsvinden: een bijzonder nieuw initiatief genaamd Spoor van Licht, voor het eerst in december, maar allereerst woensdag 17 oktober aanstaande de Nacht van de Levensbeschouwing. In de rubriek Kerk en Samenleving wordt toegelicht wat deze ‘nacht’  precies inhoudt. Er zijn nog kaarten voor, dus wat let u (of uw kinderen of kleinkinderen)! En volgend weekend zijn er dan weer allerlei activiteiten in het kader van het Schnitgerfestival, waarbij overigens de bijbehorende stedelijke cantatedienst plaatsvindt in de Nieuwe Kerk, ook al zo’n prachtige kerk in het centrum van onze stad. Ja, kerkbezoek is misschien een ander verhaal, maar over kerkgebouwen in Groningen mogen we niet klagen!

Ik wens u veel leesplezier en (mogelijk) goede aandacht bij een van de evenementen.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr 17

28-09-2018

Beste lezer,

En zo zijn we alweer aanbeland bij Kerk in Stad nummer 17 van het jaar 2018. Waar blijft de tijd. Ook aan dit nummer hebben weer een flink aantal mensen meegewerkt, waarbij ik dan altijd de eer heb het slotwoord (de laatste kopij die richting de drukker gaat) dan wel het beginwoord (het eerste dat u wellicht leest in Kerk in Stad), ’t is maar hoe u het noemt, te mogen schrijven: dit redactioneel.
Ondanks dat er zoveel mensen bij het vervaardigen en vullen van Kerk in Stad betrokken zijn, is het in elkaar zetten ervan een vrij solitaire bezigheid. Er wordt nauwelijks bij gesproken en des te meer gemaild. Het enige spreken zit ‘m, naast uiteraard de redactievergadering in de week voorafgaand aan het in elkaar zetten, in de begroeting van de ‘collega’s’ op het GSp/SKLO aan de Kraneweg, en de conversatie met de correctoren die de redactie elke twee weken in raad en daad bijstaan in het corrigeren van de teksten voor Kerk in Stad. Nou gaan de gesprekken met de correctoren over meer dan de inhoud van het blad, de laatste tijd vooral over de persoonlijke records op de 4 Mijl van Groningen, dit jaar plaatsvindend op zondag 14 oktober. Ik kan u melden, sommige correctoren behoren tot het clubje zeer krasse knarren wat de 4 Mijl betreft, al hoop ik niet dat zij deze benaming als beledigend ervaren. En dan kunnen ze ook nog taalkundig corrigeren. Zeer bewonderenswaardig!

Maar genoeg over de ‘buitenkant’ van Kerk in Stad (en de 4 Mijl). De inhoud ervan zult u zelf tot u moeten nemen. Ik moet zeggen, naast de wijkberichten kunt u weer een aantal ’juweeltjes’ lezen. Ik zal u dan ook niet langer ophouden.

Mariska Jeuring

Lees verder

Redactioneel - Kerk in Stad nr 16

14-09-2018

Beste lezer,

Afwisseling in je leven is prettig. Niet altijd hetzelfde lezen en niet altijd hetzelfde doen is gezond voor lijf en leden. En voor de geest. Het doorbreken van het monotone bestaan kan verfrissend en verrassend werken. Lees eens een boek van een andere schrijver, praat eens met een onbekende of fiets eens een andere route. Wie weet wat u tegenkomt!
Maar bepaalde zekerheden zijn ook fijn. Naar dezelfde winkel om je boodschapjes te doen. Hetzelfde rondje wandelen om te kijken hoe de natuur verandert gedurende de seizoenen. En naar dezelfde kerk om de ander te ontmoeten.
Zo hebben we bij Kerk in Stad ook bepaalde zekerheden. Dat we elke twee weken vergaderen op dinsdagochtend bijvoorbeeld. Dat bepaalde redactieleden altijd net iets later komen dan andere redactieleden. En dat het tweede nummer van Kerk in Stad na de zomervakantie altijd het breed verspreide startnummer is, en dat daar altijd het overzicht van Bezinning & Bezieling in staat, het programma van gespreksgroepen, cursussen, excursies en lezingen van de Raad van Kerk in Groningen. Zo ook in dit nummer.
Toch weer fijn, die zekerheid. Het ‘gewone’ leven begint weer zullen we maar zeggen, en daar past ook dit startnummer van Kerk in Stad bij.

Nog maar eens voor alle duidelijkheid voor u, lezer, die de papieren Kerk in Stad drie keer per jaar ontvangt: nee, u bent géén abonnee, maar u betaalt wel mee aan Kerkbalans. En vanwege dat laatste ontvangt u drie keer per jaar Kerk in Stad, als lid van de Protestantse Gemeente Groningen of de Protestantse Gemeente Damsterboord. Het wordt u aangeboden door het College van Kerkrentmeesters.
Mocht dit nummer u aanspreken en mocht u meer willen weten: kijk ook eens op de website www.kerkinstad.nl of download de app op uw smartphone. Dan blijft u niet alleen nu, maar alle dagen van het jaar op de hoogte van het kerkelijk reilen en zeilen in de stad Groningen. U wilt toch niets missen?

Ik wens u veel leesgenoegen.

Mariska Jeuring

Lees verder

Een bijzonder maand

08-11-2018

De eerste zondag van november is al voorbij. Dit jaar viel die zondag op 4 november, enkele dagen na de eerste en tweede van de maand november. Al bijna 1000 jaar lang viert de Rooms-Katholieke Kerk op die dagen Allerheiligen en Allerzielen. Men herdenkt de eerste dag van november de bijzondere mensen die door hun geloof en leven zijn opgevallen en de status van heilige hebben verkregen, om daarna op de tweede november bij alle andere gelovige overledenen stil te staan. Op die dag worden de begraafplaatsen door velen bezocht en worden daar vele bloemstukken neergelegd en kaarsen gebrand. Het is een dag van ontroering, emotie en verdriet voor velen.

Dr. Simon W. Bijl

Ook in de protestantse kerk is dit gebruik in sommige gemeentes bekend geworden en wordt op de zondag het meest nabij 2 november de gedachtenis der overledenen gehouden. In andere gemeentes doet men dat de laatste decennia op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, dit jaar op de 25ste november. De in deze traditie ooit gebruikelijke herdenking op oudejaarsavond komt hier en daar nog voor. Duidelijk is wel dat voor velen november een tijd is om herinneringen aan mensen die ons door de dood zijn ontvallen, te delen en op te halen.

Dit alles sluit nauw aan bij wat men in de herfst kan ontdekken, namelijk het tijdelijke van het leven. De in de zomer groene bomen verliezen de bladeren, de bloemen zijn uitgebloeid en de dagen meestal kil en kort. Overal in de natuur kan men de tekenen van verval waarnemen en inademen. Het is de tijd om afscheid te nemen en los te laten. Het oude gaat voorbij en het nieuwe is nog niet gekomen. Dit oergevoel is ook in de moderne tijd nog bij veel mensen aanwezig.

In de roosters die voor de zondagse lezingen worden aangeboden, keert dit thema van voorbijgaan terug. In het Evangelie gaat Jezus in debat met geestelijke leiders in Jeruzalem. Het onderwerp is de opstanding uit de doden. Voor de in dit opzicht conservatieve Sadduceeën is dat idee onbestaanbaar, want in de Thora komt de opstandingsgedachte niet voor. Jezus blijkt echter in zijn denken op dit punt aan te sluiten bij de ideeën van de Farizeeërs. De God van Abraham, Isaak en Jakob is geen God van doden, maar van levenden! Christenen hebben deze woorden van Jezus ter harte genomen en in latere tijden verwerkt in hun tradities. Dat zien we gedurende deze maand op verschillende dagen en plaatsen terug: het sobere herdenken in protestantse kringen naast het meer uitbundige in rooms-katholieke streken. Overal vindt men wel het gebruik van kaarsen terug, bij voorkeur ontstoken aan de Paaskaars, symbool van de Levende in ons midden.

Als deze dagen zijn afgesloten met het feest van Christus Koning, keren we weer terug naar het donkere, armzalige verblijf, de stal, waarin die Koning ooit eens is geboren. Ook daar is licht en niet zo weinig ook, in een donkere en koude wereld.
De christelijke boodschap staat altijd weer haaks op het natuurlijke gevoel.

foto: Natuurbegraafplaats in Linz op Allerzielen 2009. Foto: Juergen Moestl

Lees verder

Geestelijke verzorging in het aardbevingsgebied

26-10-2018

Op zondagmiddag 14 oktober zaten drie Groningers aan tafel bij Jacobine Geel in haar tv programma Jacobine op zondag. Bijna als vanzelfsprekend ging het over de aardbevingen in onze provincie. Wie immers aan Groningen denkt de laatste jaren, denkt ook meteen aan aardbevingen en alle ellende van dien. Bij Jacobine op zondag ging het over een opmerkelijk nieuw initiatief, namelijk dat er binnenkort twee geestelijk verzorgers actief zullen worden in het aardbevingsgebied om een luisterend oor te zijn voor de persoonlijke zorgen en moeiten waarin veel mensen beland zijn.

Tiemo Meijlink

Daarom dit keer een bijzondere Bij de tijd, namelijk een kort artikel dat in verschillende persorganen is verschenen de afgelopen weken:

“Geestelijk verzorgers aangesteld

Vanaf 1 december 2018 zullen twee parttime geestelijk verzorgers mensen in het aardbevingsgebied ondersteunen bij het (her)vinden van hun draai in de samenleving. Het Platform Kerk en Aardbeving (K&A) heeft de Stichting Solidair Groningen & Drenthe (SGD) bereid gevonden om tijdelijk het werkgeverschap te vervullen. Het Platform K&A en de SGD maken deel uit van een brede projectgroep uit verschillende maatschappelijke en kerkelijke organisaties. De projectgroep meent in Jitse van der Wal en Melissa Dales twee goede geestelijk verzorgers te hebben gevonden die deze functie gezamenlijk waar kunnen maken. In de loop van het volgend jaar worden de geestelijk verzorgers ondergebracht in een zelfstandige inter-levensbeschouwelijke stichting. Jitse en Melissa zijn voorlopig aangesteld voor een jaar met de bedoeling om voor langere tijd verbonden te blijven aan dit initiatief en zo mogelijk op te schalen. Zij zullen zich binnenkort nader aan de regio voorstellen en ook hun werkwijze en vestigingsplaats bekend maken.

Diverse landelijke fondsen zoals de Maatschappij van Welstand, PIN fonds, Stichting Rotterdam, het RCOAK, de PKN Groningen, de Doopsgezinde sociëteit en andere kerkgenootschappen hebben zich solidair getoond met Groningers in nood. Daarnaast heeft het ministerie van Economische Zaken en Klimaat een substantiële bijdrage geleverd. Dat gebeurde nadat de Tweede Kamer een motie aannam van Carla Dik Faber (CU). Die motie sloot uitstekend aan bij het verlangen in het aardbevingsgebied om de beproefde regio ook op dit punt te ondersteunen.

Veel mensen hebben hun hoofd en buik vol van alle problematiek rondom schadeafhandeling, compensatie en communicatie. Onveiligheid, onzekerheid, verlies, boosheid en teleurstelling spelen daarin een prominente rol. Geestelijk verzorgers hebben daar oog voor. Ze hebben inzicht in problemen in de samenleving en zijn opgeleid om mensen te helpen daarmee – strijdvaardig – om te gaan. Geestelijk verzorgers zijn geen dominees, geen maatschappelijk werkers en geen psychologen.
Zij zijn specialisten op het gebied van zingeving. In gesprekken sluiten zij aan bij de bronnen en de waarden van de gesprekspartner. Wie daar behoefte aan heeft, wordt ondersteund om binnen de eigen context (leefomgeving en sociaal netwerk) te werken aan veerkracht, weerbaarheid en regie over het eigen leven.”

Tot zover kort en goed wat de achtergrond en bedoeling is van dit nieuwe initiatief. Ik ben zelf betrokken bij de genoemde projectgroep, mede namens de Protestantse Gemeente van Groningen. Het is goed dat deze twee mensen, Jitse van der Wal en Melissa Dales, binnenkort aan het werk kunnen gaan. Komende tijd zal de redactie van Kerk in Stad zeker aandacht besteden aan hun werk.

Lees verder

Eenzaamheid

12-10-2018

Onlangs was het de week tegen de eenzaamheid. Ik zag op televisie korte, indringende interviews met eenzame mensen. Ze durfden er publiekelijk voor uit te komen; dat was bijzonder. Bijna zonder uitzondering vonden ze hun leven nauwelijks meer de moeite waard. Eenzaamheid kan verlammend werken. Er iets aan doen vraagt om initiatief, maar je hebt vaak al teleurstellende ervaringen gehad en wat moet je meer doen?

Jan Wijbenga

Het helpt als je deel uitmaakt van een gemeenschap, een omgeving zoekt waar je anderen treft. Ouderen moeten steeds langer thuis blijven wonen, de mobiliteit neemt af. Als dat je aan huis kluistert, zullen anderen eropaf moeten. Kennisinstituut Movisie heeft een aanpak ontwikkeld waarbij mensen getraind worden.

Het is zo tegenstrijdig: de overheid veronderstelt zelfredzaamheid, maar veel mensen kunnen dat niet opbrengen. Wie moeite heeft om contact te maken en relaties te onderhouden, zal daarbij echt geholpen moeten worden. Dat hoeft niet per se door een professional te zijn. Ook vrijwilligers kunnen, mits goed toegerust, die rol vervullen, juist ook omdat het gaat om waarachtige interesse voor eenzame mensen.

Het is mooi dat het taboe eraf gaat. Het is bespreekbaar geworden. Zelfs jongeren kunnen zich eenzaam voelen, ondanks alle drukte om hen heen. Het gevoel van anders zijn, niet mee willen en kunnen doen met wat van je verwacht wordt.

Ouderen wordt nog wel eens aangeraden om een hond te nemen. Het is een manier om buiten te komen en af en toe es een praatje te maken. En thuis heb je er een goede vriend bij die weinig eisen stelt anders dan eten en drinken – en aandacht natuurlijk. 

Een beproefd recept is ook mensen iets te laten betekenen voor anderen. Iedereen heeft kwaliteiten waar een ander belang bij heeft. Door de focus te verleggen  kom je zelf in een andere rol terecht. Wie van betekenis is voor anderen, op welke manier dan ook, ervaart zelf ook betekenis en voelt zich minder eenzaam.

De kerk als waardengemeenschap kan hierbij een belangrijke rol spelen. Verschillende wijkgemeenten zien voor zichzelf een rol weggelegd in de diaconale sfeer: iets betekenen voor anderen, niet alleen voor de eigen leden maar ook voor buurtbewoners. Het plan van de Fontein (van wijkgemeente naar buurtkerk) is daar een mooi voorbeeld van.
Een luisterend oor voor wie zijn verhaal kwijt wil, eropuit gaan en mensen actief opzoeken, aanschuiven op een bankje. “Hoe gaat het met u?” is de simpele vraag waar een gesprek mee kan beginnen. De vraag die men zo lang niet gesteld kreeg.

Het helpt als je daarin een beetje geschoold bent, maar ook weet wat er in de wijk – en zeker ook in je kerk – te doen is. Het hoeft ook geen contact voor de rest van je leven te zijn. Maar misschien kun je wel het verschil maken voor die ene mens. Het gaat allang niet meer om de grote aantallen. Ook Jezus is geïnteresseerd in ieder mensenkind. Hij is er als je hem nodig hebt. In dat besef mogen ook wij op zoek gaan naar de ander, die misschien óns wel nodig heeft om een stap verder te komen. En daar hoef je helemaal geen ambtsdrager voor te zijn

Lees verder

Lui want christen

28-09-2018

Tijdens de lessen filosofie op onze openbare middelbare school, voerden we geregeld discussies over geloof. Tegen theïsten werd dikwijls het argument ingebracht dat ze alles wilden verklaren en het daarom nodig hadden in een god te gelovigen die alles bedacht en gemaakt had. Inmiddels ben ik er achter dat voor mij eerder het tegenovergestelde geldt: juist omdat ik in God geloof, hoef ik niet alles te weten en te bepalen, maar kan ik mij (tot nog toe) in vertrouwen overgeven aan het leven, met alle fikse vraagtekens die daarbij horen.

Anne Nijland

In oktober verwachten mijn man en ik ons kindje. Als het aan onze eigen planning had gelegen, hadden we al een tweede spruit op deze aarde rondlopen, maar dat soort zaken laten zich zoals vele andere, moeilijk bepalen. Sommigen om mij heen maakten zich wel bezorgd: Was ik er niet teveel mee bezig? Hield ik het nog uit? Maar gek genoeg groeiden bij mij met de tijd de rust en het vertrouwen: onze tijd zou nog wel komen, en als niet, we hebben in ieder geval elkaar. Bovendien, het gemakzuchtige van mijn geloof is dat, mochten situaties misgaan, ik bij voorbaat vertrouw op kracht om uiteindelijk weer uit de put te komen. Of zoals mijn moeder het eens zei: je krijgt kracht naar kruis.

Zo kwam ik op de gedachte dat ik door mijn geloof in God, bijzonder lui ben als het gaat om me zorgen maken. Natuurlijk kan ik me om genoeg zaken druk maken. Maar om grote zaken als zwangerschap, geboorte, een onbestemde toekomst, nee. Ik moet almaar denken: het is niet aan ons, we hebben niet alles in de hand en stel dat het misgaat dan ben ik niet alleen. Het geeft rust. Natuurlijk, als ik niet mijn best doe, gebeurt er niets, maar als niet gebeurt wat ik voor ogen heb, dan overkomt mij tot op heden het gevoel van ‘wat de toekomst brengen moge …’.

Heel lui en waarschijnlijk behoorlijk naïef, maar o zo rustgevend

Lees verder

De R in de maand

14-09-2018

De laatste decennia is het in veel kerkelijke gemeentes een gewoonte geworden om in de maand september een zogenaamde Startzondag te organiseren. Hiermee wil men de kerkelijke activiteiten voor het komende winterseizoen onder de aandacht brengen.

Ook dit nummer van Kerk in Stad is daarvoor bedoeld. De kerk is niet alleen op zondagen bezig, maar ook door de week komen mensen samen rond thema’s, die op de een of andere manier met geloven te maken hebben.

Dr. S.W. Bijl

Een overzicht daarvan vindt u nu in deze editie, maar er is ook een apart boekje verschenen met onderwerpen, namen van mensen die erbij betrokken zijn, data en adressen, getiteld: Bezieling en Bezinning 2018 -2019.
Vele verschillende kerkelijke gemeenschappen werken hierin samen. Voor allerlei leeftijden staan excursies, waaronder wandelingen en samenkomsten, vermeld.

In de moderne wereld lijkt geloven vaak een zaak van het individu. Deze activiteiten brengen mensen die iets met geloven hebben bijeen. Samen gaat men iets bekijken, lezen, aanhoren, bespreken en doen.
De moderne gelovige is nog steeds op zoek naar antwoorden, uitingen en expressie die hem of haar verder helpen op de weg naar beter begrijpen, beleven en verstaan van de christelijke boodschap. Juist anderen kunnen daarbij helpen omdat iedereen op een eigen, unieke wijze het geloven verwoordt of verbeeldt. De bedoeling van deze contacten was en is om van elkaar te leren. Door zo met elkaar bezig te zijn, kan men enthousiast worden en inspiratie opdoen. Geloven met elkaar schept ruimte voor verwondering, verbazing en herkenning.

Voor velen is godsdienst vooral een zaak van gevoel. Het verstand speelt hierbij een ondergeschikte rol. Dit hele cursusprogramma laat merken dat verstand en gevoel samen de mens compleet maken. Er zijn groepen, die heel intensief een boek gaan lezen of kennis nemen van wijsheden uit een lang verleden. Niet om die tijden van weleer te gaan verheerlijken als beter, maar om te zien wat men nu aan wijsheid kan overnemen en gebruiken voor het heden. Daardoor kunnen nieuwe inzichten andere wegen wijzen om mens te zijn in de wereld van nu.

Na 2000 jaar christendom is het gezamenlijk zoeken naar de bronnen van ons geloven noodzakelijk. Door kennis te maken met anderen en andersdenkenden kan een nieuwe nieuwsgierigheid ontstaan naar dat vreemde en bijzondere dat geloven nu eenmaal is en blijven zal. Nieuwe kleuren en klanken komen onder eeuwen stof naar boven. Meningen en ervaringen van toen en nu, hier en daar, laten nieuwe contrasten aan het licht komen die weer een ander licht op het geloven kunnen werpen.

De R is in de maand. De avonden zijn lang, de dagen kort.
Misschien is dit het moment voor u en jou om samen tijd te besteden om te ontdekken wat geloven inhoudt en doet met mensen. Voor leren ben je nooit te oud. Mensen die niet meer willen leren en zich niet meer willen verdiepen in wat mensen bezighield en -houdt, stellen zichzelf op die manier min of meer buiten de doorgaande geschiedenis van God en de mensen.

Lees verder